خورشيد و از حركت افكندن [ آن ] . [ بدينروى ] ، شگفتتر ، به آغاز آفرينش نود شبانهروز كوشيدن و [ به ] فرجام ، به نيروى دادار ، اندر اين كوشش شكست يافتن و خورشيد از بالا [ به ] همانگونه برفتن .
ديگر نزديك به پايان هزارهء زردشت ، باز به اين كوشش آمدن و شگفت كوشيدن و نيز بدان روى است ده شبانهروز درنگ [ خورشيد به ] فرجام هزارهء زردشت و آغاز رسيدن اوشيدر به همپرسگى هرمزد ، كه ايستادن خورشيد است به بالا [ به ] همانگونه . به نيروى دادار ، [ اهريمن ] در آن كوشش نيز شكست يافتن و خورشيد از همانجاى باز به حركت و سپرى كردن آن درنگ آمدن .
از آن پس نزديك به فرجام هزارهء اوشيدر [ اهريمن ] باز به كوشش آمدن و شگفت كوشيدن ، نيز بدان روى است بيست شبانهروز درنگ [ خورشيد به ] فرجام هزارهء اوشيدر و آغاز رسيدن اوشيدرماه به همپرسگى هرمزد و ايستادن خورشيد به بالا ، [ به ] همانگونه . به نيروى دادار ، [ اهريمن ] اندر آن كوشش نيز شكست يافتن و خورشيد از همانجاى [ باز به ] حركت و سپرى كردن آن درنگ كردن .
از آن پس نزديك به فرجام هزارهء اوشيدرماه ، [ اهريمن ] باز به اين كوشش آمدن و شگفتتر كوشيدن . نيز بدان روى است سى شبانهروز درنگ [ خورشيد به ] فرجام هزارهء اوشيدرماه و آغاز رسيدن سوشيانس پيروزگر به همپرسگى هرمزد و ايستادن خورشيد به بالا [ به ] همانگونه . به نيروى دادار ، [ اهريمن ] اندر كوشش به كلى شكست يافتن و خورشيد از بالا [ به ] همانگونه برفتن » . 24
علاوه بر ايستادن خورشيد در آسمان ، در آخر الزمان تغييرات شگفتى در آسمان و جهان خاكى رخ مىدهد كه خود باعث بروز دگرگونىهاى اساسى در نظام طبيعت است . از آن جمله مىتوان به : رنگ باختن خورشيد و ماه ، كوتاه شدن سال و ماه و روز ، بروز زمين لرزههاى شديد ، و بارانهاى نابهنگام اشاره نمود :
« . . . خورشيد نشان سهمناكى بنماياند و ماه از رنگ بگردد ، و در جهان سهمناكى و تيرگى و تاريكى باشد ؛ 25 به آسمان نشانهاى گوناگون پيدا آيد ، و زمين لرزه بسيار باشد ؛ و باد سختتر آيد و به جهان نياز و تنگى و دشوارى بيشتر پديدار آيد . . . » .
( زند وهومن يسن 6 / 4 )
« و در آن هنگام سخت ، شب روشنتر و سال و ماه و روز سه يك بكاهد ، و سپندارمذ زمين برآيد و آفت و مرگ و نيازمندى به جهان سختتر
سوشيانت منجى ايرانويج (منجى و آخر الزمان در ادبيات پيگويانه زرتشتى با مقدمه استاد پروفسور كريستين بونو) (فارسى) — صفحة 43
مساهمون: سيد حسن آصف آگاه
ص٤٣