به خدا سوگند ، بر اينجامهى پشمين خود آنقدر وصله دوختم تا از دوزندهى آن شرمنده شدم ، و گويندهيى به من گفت : آيا آن را دور نمىاندازى ؟ ! گفتم : از من دور شو كه به هنگام بامداد شبروان تحسين و ستايش مىشوند . « 1 »
هامش
( 1 ) - نهج البلاغه ج 2 ص 73 - 76