36 - برخى خدمت امام كاظم عليه السلام عرض كردند :
شنيدهايم مردى در زمان رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مرد و دو دينار از خود بجاى گذاشته بود ، و رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمودند : مال فراوانى از خود بجاى گذاشته است .
امام فرمود : او مردى بود كه نزد اهل صفّه « * » مىآمد و از آنان تقاضا و گدائى مىكرد ، و مرد و دو دينار از خود بجاى گذاشت . « 1 »
37 - امام صادق عليه السلام فرمود : خداى متعال به موسى عليه السلام وحى كرد : به فراوانى مال شادمانى مشو و ذكر مرا در هر حال ترك نكن كه فراوانى مال موجب فراموشى گناهان مىشود و ترك ذكر من موجب قساوت دلها مىگردد . « 2 »
38 - امام صادق عليه السلام دربارهى گفتار خداى متعال كه مىفرمايد :
« كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ -
اينچنين خدا اعمالشان را حسرتهايى بر آنان مىنماياند » « 3 » فرمود : آنست كه شخص مال را مىگذارد و از روى بخل آن را در راه فرمانبردارى از خدا انفاق نمىكند ، آنگاه مىميرد و آن را براى كسىكه با آن در فرمانبردارى يا نافرمانى خدا عمل مىكند باز مىگذارد ، پس اگر با آن مال در فرمانبردارى خدا عمل شود آن را در ترازوى اعمال ديگرى مىبيند و حسرتش افزوده مىشود كه قبلا مال براى او بود ، و اگر با آن در نافرمانى خدا عمل شود ، او با
هامش
( * ) « صفّه » مكانى بود كنار مسجد پيامبر كه مستمندان از مسلمانان در آن زندگى مىكردند .
( 1 ) - بحار ج 73 ص 141 به نقل از « معانى الاخبار »
( 2 ) - بحار ج 73 ص 142 به نقل از « قصص الانبياء »
( 3 ) - سورهى بقره آيهى 167