فرمود :
لَيسَ هذا طَلَبُ الدُّنيا ، هذا طَلَبُ الاخِرَةِ
يعنى اين طلب دنيا نيست ، بلكه طلب آخرت است . « 1 »
ترك مجلس گناه
در مجلس تولّد فرزند منصور دوانيقى ، حضرت صادق عليه السلام نيز بنا بر شرايط سياسى و حكومتى حاضر بود . هنگامى كه سفره پهن شد تا غذا بخورند . يكى از حاضران طلب آب كرد ، به جاى آب براى او شراب آوردند ، ناگهان حضرت برخاست و مجلس را ترك كرد و فرمود : جدّم رسول خدا فرمود :
مَلعُونٌ مَن جَلَسَ عَلى مائِدَةٍ يُشرِبُ عَلَيها الْخَمرُ
« ملعون است كسى كه كنار سفرهاى بنشيند كه در آن شراب نوشيده شود . » « 2 »
بحثى پيرامون آثار شوم شراب خوارى
شراب خوارى و ميگسارى در زمان جاهليّت و قبل از ظهور اسلام بسيار رواج داشت و به صورت يك بلاى عمومى در آمده بود .
آنقدر گرايش مردم عرب به آن زياد بود كه برخى از مورّخان مىگويند : عشق عرب جاهلى در سه چيز خلاصه مىشد : شعر ، شراب و جنگ .
همچنين از روايات استفاده مىشود كه حتّى بعد از تحريم شراب ، مسئلهء ممنوعيّت آن ، براى بعضى از مسلمانان بسيار گران بود تا آنجا كه مىگفتند :
ما حَرَّمَ عَلَينا شَيىءٌ اشَدُّ مِنَ الْخَمرِ
هيچ حكمى بر ما سنگينتر از تحريم شراب نبود .
به هر تقدير خداى متعال با اين بلاى عمومى به مبارزه برخواست و نخست با ذكر زشتى و قباحت و پليدى شراب و سپس با يك حركت قاطعانه حرمت آن را از طريق رسول خدا اعلام و عمومى نمود .
هامش
( 1 ) - فروع كافى : ج 5 ، ص 72 .
( 2 ) - فروع كافى : ج 6 ، ص 268 .