برابر 980 ميلادى متولّد شد . در سال 428 هجرى برابر با 1037 ميلادى ، در سنّ 58 سالگى ، در همدان درگذشت . كتب منطقى او عبارتند از :
الف : منطق « شفاء » كه عظيمترين كتاب منطقى مىباشد .
ب : كتاب « نجات » كه خلاصهء شفاء است .
ج : « الاشارات و التّنبيهات » كه جلد اوّل آن مربوط به منطق است .
د : « دانشنامهء علايى » .
ه : « ارجوزة في المنطق » .
وى در تقسيم منطق ، مانند ساير حكماى اسلامى ، از فارابى پيروى كرده است .
مسائل منطقى را بهگونهء زير دستهبندى كرده است :
الف : بحث در الفاظ و معانى « كتاب ايساغوجى » .
ب : بحث در مقولات عشر .
ج : بحث در قضايا .
د : بحث در تأليف قضايا يعنى قياس .
ه : بحث در برهان .
و : بحث در جدل .
ز : بحث در نقائض برهان .
ح : بحث در خطابه .
ط : بحث در شعر .
ابن سينا در فلسفه پيرو مشرب مشاء است .
6 . « ابو حامد محمّد بن احمد غزالى » : وى در نيمه دوّم قرن پنجم هجرى ( قرن يازدهم ميلادى ) در عصر عبّاسى سوّم مىزيست . در سال 450 هجرى برابر 1058 ميلادى در طوس خراسان متولّد شد . در سال 505 هجرى برابر 1111 ميلادى ، در سنّ 54 سالگى ، در طوس وفات يافت . غزالى مشهور به حجّة الاسلام است . كتب منطقى او عبارتند از :
1 . « محكّ النظر » . 2 . « معيار العلم » . 3 . « ميزان العمل » . 4 . « القسطاس المستقيم » .
7 . « ابو الوليد محمّد بن احمد بن رشد » : او در سال 520 هجرى برابر 1126 ميلادى در
شرح منطق مظفر (فارسى) — صفحة 6
مساهمون: على محمدى خراسانى
ص٦