است و متكلم وحده غير از مخاطب است .
قوله : فلا ينبغى : اگرچه دليلى بر تعيّن و وجوب تميز به معناى مذكور ، نداريم ولى اگر بنا باشد عربيّت معتبر باشد ، بجا است كه احتياط را از دست نداده و علم تفصيلى هم پيدا بكند .
قوله : و لذا : شاهد بر نبود دليل و بر وجود نظر در تعيّن : بر همين اساس بعضى از فقهاء ، تصريح به عدم لزوم شناخت تفصيلى مذكور [ ميم به جاى ت و . . . ] نمودهاند .
شرح مكاسب (فارسى) — صفحه 481
پدیدآورندگان: على محمدى خراسانى
ص۴۸۱