تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 733

مساهمون:

ص٧٣٣
الرَّفيعَةُ ، وَالْمَقامُ الْمَحْمُودُ ، وَالْمَكانُ الْمَعْلُومُ عِنْدَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ، و الا و مقام پسنديده و جايگاه معيّن در پيشگاه خداوند رحمان و مقام وَالْجاهُ الْعَظيمُ ، وَالشَّأْنُ الْكَبيرُ ، وَالشَّفاعَةُ الْمَقْبُولَةُ . رَبَّنا امَنَّا و جاه باشكوه و شأن بزرگ و شفاعت پذيرفته‌شده براى شماست . پروردگارا ؛ ما بِما أَنْزَلْتَ وَاتَّبَعْنَا الرَّسُولَ فَاكْتُبْنا مَعَ الشَّاهِدينَ ، رَبَّنا لاتُزِغْ به آنچه نازل كرده‌اى ايمان آورديم و از پيامبر پيروى كرديم ، پس ما را از گواهان ثبت كن . پروردگارا ؛ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا ، وَهَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً ، إِنَّكَ أَنْتَ دل‌هاى ما را پس از هدايت‌مان منحرف مكن و براى ما از جانب خود رحمتى ببخش ، به راستى كه تو الْوَهَّابُ ، سُبْحانَ رَبِّنا إِنْ كانَ وَعْدُ رَبِّنا لَمَفْعُولًا . يا وَلِيَّ اللَّهِ ، إِنَّ بسيار بخشنده‌اى ، پاك و منزّه است پروردگار ما به حقيقت وعدهء پروردگار ما محقّق خواهد شد . اى ولىّ خدا ؛ به راستى كه بَيْني وَبَيْنَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ ذُنُوباً لايَأْتي عَلَيْها إِلّا رِضاكُمْ ، فَبِحَقِّ ميان من و خداى متعال گناهانى است كه جز رضايت و خشنودى شما آنها را از بين نمىبرد ، پس به حقّ مَنِ ائْتَمَنَكُمْ عَلى سِرِّهِ ، وَاسْتَرْعاكُمْ أَمْرَ خَلْقِهِ ، وَقَرَنَ طاعَتَكُمْ كسى كه شما را بر راز خود امين قرار داده و تدبير و امور و مراعات حال بندگانش را به شما سپرد و طاعت شما را قرين و پيوسته با طاعت خود بِطاعَتِهِ ، لَمَّا اسْتَوْهَبْتُمْ ذُنُوبي ، وَكُنْتُمْ شُفَعآئي ، فَإِنّي لَكُمْ مُطيعٌ ، قرار داد ، كه نسبت به گناهان من طلب آمرزش و بخشش كنيد و شما شفيعان من باشيد ، پس من به حقيقت مطيع و فرمان‌بردار شما هستم ، مَنْ أَطاعَكُمْ فَقَدْ أَطاعَ اللَّهَ ، وَمَنْ عَصاكُمْ فَقَدْ عَصَى اللَّهَ ، وَمَنْ هر كه از شما فرمان برد در واقع از خدا فرمان برده و هر كه از ( فرمان ) شما عصيان كند در واقع از خدا عصيان نموده أَحَبَّكُمْ فَقَدْ أَحَبَّ اللَّهَ ، وَمَنْ أَبْغَضَكُمْ فَقَدْ أَبْغَضَ اللَّهَ . أَللَّهُمَّ إِنّي لَوْ است و هر كس شما را دوست بدارد در واقع خدا را دوست داشته و هر كه شما را دشمن بدارد در واقع خدا را دشمن داشته . بار خداوندا ؛ من اگر وَجَدْتُ شُفَعآءَ أَقْرَبَ إِلَيْكَ مِنْ مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَيْتِهِ الْأَخْيارِ ، الْأَئِمَّةِ شفيعانى نزديك‌تر به تو جز محمّد و اهل بيت برگزيده‌اش - كه پيشوايان الْأَبْرارِ ، لَجَعَلْتُهُمْ شُفَعآئي ، فَبِحَقِّهِمُ الَّذي أَوْجَبْتَ لَهُمْ عَلَيْكَ ، نيكوكارند - مىيافتم آنان را شفيعان خود قرار مىدادم ، پس به حقّ آنها كه آن را بر خود لازم شمرده‌اى