روايتى صحيح با سند خودم از محمّد بن علىّ بن محبوب ( مرجع و استاد علماى قم در زمان خودش ) نقل مىكنم كه او در كتابش به نام « المصنَّف » از امام صادق عليه السلام روايت كرده است كه حضرتش فرمود :
كلّما كلّمت اللَّه تعالى في صلاة الفريضة فليس بكلام .
آنچه با خدا گفتگو كنى در نماز واجب ، كلام باطل كنندهء نماز به حساب نمىآيد .
( سيّد رحمه الله مىافزايد : ) در چنين شرايطى ، ديگر هيچ بهانهاى براى ترك دعا براى آن حضرت ندارى . « 1 »
در كتاب « مكيال المكارم » آمده است : بر اساس آيات قرآن و نيز احاديث ، دعا از جمله بزرگترين عبادتهاست .
از طرفى شكّى نيست كه يكى از بهترين ، بزرگترين و ارزشمندترين دعاهاى انسان ، دعا براى كسى است كه خداوند حقّ او را و دعا كردن براى او را بر تمام انسانها واجب فرموده است ،
و نعمتهاى الهى به بركت آن حضرت بر تمام آفريدگانش سرازير مىشود .
نيز ، شكّى نيست كه معناى مشغول شدن به خداوند ، مشغول شدن به عبادت الهى است ، پس دعا كردن براى امام عصر ارواحنا فداه به طور هميشگى ، موجب توفيق الهى در بندگى و عبادت او خواهد شد و خدا او را از دوستان خود قرار خواهد داد . نتيجهء سخن آن كه : مواظبت كردن بر دعا براى امام عصر ، حضرت حجّت ارواحنا فداه و درخواست كردن از خداوند تعجيل فرج و ظهور آن حضرت را ، و بر طرف كردن غم و اندوهش را و خشنود نمودن آن امام بزرگوار ، موجب دستيابى به دوستى خداوند و توفيق در عبادات الهى خواهد بود ( و اين مطلبى نيست كه بر كسى پوشيده باشد ) .
پس لازم است تمام مؤمنان نسبت به اين مسألهء مهمّ هميشه و در همه جا توجّه خاصّى مبذول داشته و اهتمام ورزند .
پاورقی
( 1 ) . فلاح السائل : 44 .