طريحى رحمه الله سورههاى مسبّحه را سورههايى مىداند كه با تسبيح الهى آغاز شده باشند .
ملّا محمّد صالح مازندرانى رحمه الله مىگويد : مسبّحات سورههايى هستند كه در آغازشان كلمههاى « سَبَّح » يا « يسبِّح » يا « سَبَّح » يا « سُبحان » آمده باشد .
بنابراين احتمال ، اين سورهها هفت سوره هستند : سورهء اسراء ، سورهء حديد ، سورهء حشر ، سورهء صفّ ، سورهء جمعه ، سورهء تغابن و سورهء مباركهء اعلى .
ولى مرحوم كفعمى در حاشيهء « مصباح » خود پس از بازگو كردن روايت مذكور ، مىگويد : مسبّحات ؛ نام پنج سورهء قرآنى است . و جز سورهء اسراء و اعلى ، بقيّه را نام برده است . شيخ صدوق رحمه الله در فضيلت سوره تغابن به عنوان آخرين سوره مسبّحه ، اين روايت را آورده است و از كلامش برمىآيد كه وى نيز اين سورهها را پنج تا مىداند . مجلسى رحمه الله در « حلية المتقين » ، و نيز فيض كاشانى رحمه الله در كتاب « وافى » تصريح كردهاند كه تعداد اين سورهها پنج سوره است .
يكى از فضلاء مىگويد : بهتر است بدانيد كه براى تحقّق شرط مزبور در روايت فوق ، خواندن اين سورهها براى يك مرتبه هم كفايت مىكند و مراد - يعنى درك زمان حضرت مهدى صلوات اللَّه عليه يا همسايگى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم - حاصل خواهد شد .
ليكن ، در اين مقام كه مقصود تشويق به خواندن اين سورهها و عادت كردن به تلاوت آنهاست ، ظاهر آن است كه درك آن حضرت يا همسايگى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم با تكرار و عادت كردن به تلاوت سورههاى ياد شده خواهد بود .
البتّه ، پر واضح است كه ترك آن در بعضى از اوقات ، ضررى به تكرارى كه لازمهء ادراك آن حضرت يا جوار پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم است نمىزند .
از سويى در ظاهر مراد از درك آن حضرت ، درك با آگاهى و شناخت آن حضرت است .
سببش نيز مىتواند يا اين باشد كه اين سورهها در مورد حضرت مهدى صلوات اللَّه عليه و ويژگىها و حالتهاى اوست ؛ اگرچه ما آن را ندانيم و يا خاصيّت خواندن اين سورهها اين خواهد بود . اين مطلب در مورد سورههاى ديگرى كه ثواب و پاداش
الصحيفة المهدية (صحيفه مهديه) (فارسى) — صفحة 411
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص٤١١