مرا از دست مىدهند ، بر او اهل آسمان و زمين مىگريند و هر مرد و زنى كه تشنهء ديدار او باشند و هر غمگين و حسرت زدهاى بر او مىگريد .
سپس فرمودند : پدر و مادرم فداى او باد ، او همنام جدّم صلى الله عليه و آله و سلم و شبيه من
و شبيه موسى بن عمران عليه السلام است ، بر او پيراهنهاى نور مىباشد كه از شعاع نور قداست و پاكى فروغ مىگيرد .
شبيه اين روايت را از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم نقل نموديم .
« از حضرت امام رضا عليه السلام روايت شده كه آن حضرت در مجلسى كه در خراسان داشتند هنگام ذكر لفظ « قائم »
ايستادند و دو دست
خود را بر سر مبارك نهادند و گفتند :
أللّهمّ عجّل فرجه وسهّل مخرجه
. آن گاه از خصوصيّات حكومت آن حضرت صحبت فرمودند .
مرحوم محدّث نورى در كتاب « نجم الثاقب » فرموده است : قيام و تعظيم نمودن مردم به هنگام شنيدن نام امام زمان ارواحنا فداه مخصوصاً لقب مخصوص آن حضرت ، سيره و روش همهء شيعيان از عرب و عجم و ترك و هند و ديلم و غير آن در همهء بلاد است بلكه اهل سنّت نيز به آن عمل مىكنند . » « 1 »
مرحوم علّامهء امينى در « الغدير » مىنويسد : روايت شده كه وقتى دعبل قصيدهء خود را براى امام رضا عليه السلام خواند و از حضرت حجّت عجّل اللَّه تعالى فرجه ياد نمود :
فلولا الّذي أرجوه في اليوم أو غدٍ * تقطّع نفسي إثرهم حسراتي
خروج إمام لا محالة خارج * يقوم على اسم اللَّه والبركاتِ
اگر نبود آنچه براى امروز يا فردا به آن اميدوارم ، نفس من از روى حسرت قطع مىگشت .
و آن خروج امامى است كه ناگزير خروج خواهد كرد و با نام نامى پروردگار و بركات الهى قيام مىنمايد .
هامش
( 1 ) . إلزام الناصب : 1 / 271 .