عدالت ؛ آرمان پيامبران بزرگ
مسألهء عدالت و پابرجايى آن در ميان جامعهء بشريّت ، آنچنان ضرورى و مهمّ است كه خداوند بزرگ بعثت همهء پيامبرانِ مرسل و نازل كردن كتابهاى آسمانى را به آنان براى اجراى عدالت در ميان امّتها و ريشهكن شدن ظلم و ستم از ميان آنان بوده است .
خداوند در سورهء « حديد » مىفرمايد :
« لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَأَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَالْميزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ . . . » . « 1 »
همانا ما رسولان خود را با ادلّه و معجزات فرستاديم و براىشان كتاب و ميزان نازل نموديم تا مردم به عدالت رفتار نمايند . . . .
بنابراين هدف از رسالت پيامبران مرسل و نازل شدن كتابهاى آسمانى بر آنان ، اقامهء عدل و داد در ميان جامعه بوده است كه متأسّفانه با كارشكنىهاى قابيليان از همان ابتداء تاكنون و تا قبل از قيام و حكومت حضرت بقيّة اللَّه
هامش
( 1 ) . سورهء حديد ، آيهء 25 .