تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دولت كريمه امام زمان (عج) (فارسى) — صفحة 127

مساهمون:

ص١٢٧
دگرگونى در جهان نيز خواهد بود . اين تبديل در سيستم طبيعى زمين « 1 » و دگرگونىهاى اساسى در جهان و جهانيان ، شرط تكامل و اوجِ فرهنگ در آيندهء جهان است . همان گونه كه براى درك سخنان پدر و مادر و همسخن شدن با آنان ، كودكان شيرخوار بايد رشد كنند تا اين آمادگى در آنان ايجاد شود . و همان گونه كه براى كار و كوشش و شركت در تلاش‌ها و فعّاليّت‌هاى اجتماعى ، خردسالان بايد به سنين جوانى برسند . و همان گونه كه تا بعضى از غرايز در انسان به كار نيفتد برخى از امور را درك نمىكند ؛ همين گونه ، تا قدرت‌هاى عظيم نهفته در مغز و قلب انسان به كار نيفتد ، درك امور پيشرفته و فهم معارف عالى براى او امكان ندارد . به اين دليل ، بايد براى درك آن‌ها در جهان و جهانيان تحوّل ، تغيير و تبديل ايجاد گردد . آيا با كودكى كه هنوز راه رفتن را نياموخته ، و از خطر چاه و چاله خبر ندارد ، مىتوان دربارهء عظمت و سختى سياه‌چاله‌ها « 2 » سخن گفت ؟ ! آيا براى كودكى كه فرقى ميان كوه و كاه نمىگذارد ، مىتوان دربارهء وسعت جهان و كوآزرها « 3 » مطلبى را بيان كرد ؟ !
هامش
( 1 ) . يوم تبدل الأرض غير الأرض . ( 2 ) . سياه‌چالهBlack holeجسمى است در فضا كه به سبب فشردگى خارق‌العادهء جرم آن ، جاذبهء فوق‌العاده شديدى دارد به طورى كه هيچ چيز ، حتّى نور ، نمىتواند از آن بگريزد و به فضا وارد شود . سياه‌چاله‌هايى كه با سرعت زياد به دور خود مىچرخند در واقع همچون تونل فضا زمان عمل مىكنند و با وارد شدن به آن‌ها ، از لحاظ تئورى مىتوان در همان لحظه در جايى بسيار دور تر در فضا يا زمانى در آينده يا گذشته وارد شد . ( جهان در 500 سال آينده : 601 ) ( 3 ) . بعد از كشف كوآزرها براى دانشمندان نجومى نظريّه‌اى پيدا شد ، مشعر بر اين كه تمام كهكشان‌هايى كه به چشم نوع بشر مىرسد ، اجرام برون مرزى جهان است و مرز جهان از كوآزرها كه گفتيم بعضى از آن‌ها با زمين 9 هزار ميليون سال نورى فاصله دارند شروع مىشود و بنابراين چون راديوتلسكوپ‌هاى ما نمىتواند بيش از فاصله 9 هزار ميليون سال نورى را ببيند آنچه در ماوراى كوآزرها قرار گرفته به چشم ما نمىرسد . بر طبق اين نظريّه يكصد هزار ميليون كهكشان هر يك داراى ده‌ها هزار ميليون خورشيد كه به چشم تلسكوپ‌هاى نورى و راديوتلسكوپ‌هاى بشر مىرسد دنياى اصلى نيست بلكه اجرام پراكنده و قليلى است واقع در خارج مرز جهان و دنياى اصلى از كوآزرها شروع مىشود براى اين كه اگر اصلى نبود ، هر كوآزر ، ده هزار ميليارد برابر خورشيد ما نور نداشت . در خورشيد ما براى اين كه روشنايى كه مىبينيم توليد بشود در بيست و چهار ساعت چهار صد ميليارد تن هيدروژن تفكيك ( يا ادغام ) مىشود و در يك كوآزر چقدر هيدروژن در هر بيست و چهار ساعت بايد تفكيك شود تا نورى به وجود بيايد برابر با ده هزار ميليارد برابر نور خورشيد ( اگر نور كوآزر ناشى از انفجار مادّه و ضدّ مادّه نباشد ) . با يك حساب ساده ، ما بايد چهارصد ميليارد تن را در ده هزار ميليارد ضرب كنيم تا اين كه بدانيم در هر بيست و چهار ساعت در يك كوآزر چقدر هيدروژن تفكيك مىشود و بعد از ضرب كردن رقم 4 را به دست مىآوريم در حالى كه بيست و هفت صفر در طرف راست آن قرار گرفته است و اين عدد آن قدر بزرگ مىباشد كه ما نمىتوانيم آن را بر زبان بياوريم . ولى مىتوانيم بگوييم كه به قاعده هر كوآزر در هر بيست و چهار ساعت ده هزار ميليارد برابر خورشيد سوخت مىسوزاند و لذا دنياى اصلى كوآزر است يعنى دنياى اصلى از آن شروع مىشود و چون راديوتلسكوپ‌ها هنوز قدرت آن را ندارد كه ماوراى كوآزر را ببيند منجّمين و علماى فيزيك نمىتوانند بفهمند كه وسعت دنياى اصلى كه از كوآزر شروع مىگردد چقدر مىباشد و چون از وسعت جهان حتّى به طور تخمين بدون اطلاع هستند نمىتوانند حساب كنند كه در جهان چند خورشيد وجود دارد تا چه رسد به اين كه به تقليد ارشميدس و ادينگتون درصدد برآيند كه اتم‌هاى موجود در جهان را محاسبه نمايند . ( مغز متفكّر جهان شيعه : 367 ) اين كوآزرهايى كه بعضى از آن‌ها تا زمين 9 هزار ميليون سال نورى فاصله دارند آيا آغاز جهان هستند يا وسط دنيا يا پايان جهان . خورشيد ما كه در قبال كوآزرها يك چراغ خاموش است با اين كه در هر بيست و چهار ساعت ما ، چهار صد ميليارد تن هيدروژن را مبدّل به هليوم مىكند تا اين كه ما و سيّارات ديگر داراى نور و حرارت باشيم تا ده ميليارد سال ديگر خاموش نخواهد شد . وقتى عمر خورشيد ما اين قدر باشد مىتوان از روى حدس و تخمين فكر كرد كه عمر يك كوآزر چقدر مىباشد . با يك مقايسه و تخمين ساده ، عمر كوآزر از نوع آنهايى كه با زمين 9 هزار ميليون سال نورى فاصله دارد از هزار ميليارد سال بيشتر است و چون در اين جهان خورشيدهايى هم مثل خورشيدهاى ما وجود دارد كه ده ميليارد سال ديگر خاموش خواهد شد ناگزير به حكم عقل و علم بايد تصديق كنيم كه ما در يك دنياى واحد زندگى نمىكنيم و دنياهاى متعدد جزء هستى است . ( مغز متفكّر جهان شيعه : 365 )