تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 30

خود دعوت فرمود و جرايمشان را بخشود . يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ كُونُوا مَعَ الصَّادِقِينَ ( 119 ) اى مؤمنان ، بترسيد از اللّه ؛ و باشيد با راستگويان . تفسير : با راستان صحبت كنيد و مانند آنها رفتار نمائيد . ببينيد ، اين سه نفر به يمن راستى بخشوده و مقبول شدند . منافقين كه دروغ گفتند و خوف خدا را از دل برآوردند ، « 1 » سزاوار « درك اسفل » گرديدند . ما كانَ لِأَهْلِ الْمَدِينَةِ وَ مَنْ حَوْلَهُمْ مِنَ الْأَعْرابِ أَنْ يَتَخَلَّفُوا عَنْ رَسُولِ اللَّهِ وَ لا يَرْغَبُوا بِأَنْفُسِهِمْ عَنْ نَفْسِهِ نيست سزاوار براى اهل مدينه و آنان را كه گرداگرد ايشان اند از باديه نشينان ، كه پس مانند از همراهى رسول اللّه ( در غزوه ) ، و نه اينكه رغبت كنند به نفوس خود زياده از نفس رسول ؛ تفسير : شايسته نيست پيغمبر ( ص ) رنج بردارد « 2 » ، و ما آرام نشينيم ! در حديث است ابو خيثمه ( رض ) در غزوهء تبوك از متخلّفان بود . روزى كه پيغمبر ( ص )