تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 417

وَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ لِقاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمالُهُمْ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا ما كانُوا يَعْمَلُونَ ( 147 ) و كسانى كه دروغ داشتند آيت‌هاى ما را ، و ملاقات آخرت را ؛ برباد شد اعمال ايشان ( جزا داده نمىشوند مگر آنچه عمل مىكردند ) خاص آن را مىيابند كه مىكردند . تفسير : توفيق پيروى احكام الهى ( ج ) نصيب آنها نمىشود ، و كارى را كه به عقل خود كنند ، نزد خدا ( ج ) مورد قبول واقع نمىگردد . هرچه مىكنند ، جزاى آن را مىبينند ؛ معاوضهء « 1 » حسنات بىروحشان در دنيا داده مىشود . وَ اتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا و ساخت قوم موسى بعد از آن از زيورشان گوساله ؛ تفسير : زيورهايى را كه ذوب كرده ، و در قالب انداخته ، گوساله ساخته بودند ؛ در اصل از ( قبطيان ) قوم فرعون بود كه به تصرّف بنى اسرائيل آمده بود ؛ چنان كه در سورهء طه است : « حُمِّلْنا أَوْزاراً مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ » . جَسَداً لَهُ خُوارٌ أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لا يُكَلِّمُهُمْ وَ لا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَ كانُوا ظالِمِينَ ( 148 ) جسمى كه او را آواز گاو بود ؛ آيا نديدند كه ( هرآئينه ) او به ايشان سخن نمىكند ، و نمىنمايد به ايشان راه معبود گرفتند او را ؛ و بودند ستمگاران .