تفسير كابلى (فارسى) — Page 393

الْمُلْقِينَ ( 115 ) اندازندگان . تفسير : شايد اين كلمات را بدان جهت گفتند كه قبلا حضرت موسى - عليه السّلام - به محضر فرعون عصا را افگنده ، باذن اللّه اژدها گردانيده بود . قالَ أَلْقُوا گفت ( موسى ) : بيفگنيد . تفسير : چون منظور شما مقابله است ، و اين را آخرين فيصله قرار مىدهيد ؛ پس اوّل شما بيفگنيد و قوت خود را كامل بيازمائيد ؛ زيرا ، بعد از نمايش كامل ، و زورآزمايى باطل ، اميد است كه مشاهدهء غلبهء حقّ در دل‌هاى مردم مؤثّرتر شود ! امّا ، حقيقت اينست كه به موسى ( ع ) اجازه نبود « 1 » كه معجزه را با سحر مقابله كند ؛ بلكه از جمله دو صورت ، همان يك صورت را انتخاب كرد كه براى خمود باطل و غلبهء حقّ مؤثّرتر بود . فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ ( 116 ) پس ، آن هنگام كه افگندند به جادو ، بستند چشم‌هاى مردمان را ؛ و ترسانيدند ايشان را ؛ و آوردند جادوى بزرگ . تفسير : به قوّت جادو ، چشم تماشائيان را بسته ، تحت اثر گرفته ، مرعوب گردانيدند . در آيت ديگر است كه آنها ريسمان‌ها و چوب‌هاى خود را به زمين افگندند ؛ چنان كه گوئى سطح زمين را مار فراگرفته بود : « يُخَيَّلُ إِلَيْهِ مِنْ سِحْرِهِمْ أَنَّها تَسْعى » « 2 » ازين آيات ظاهر است كه