تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 284

مَعْرُوشاتٍ بلند كرده نمىشود برپايه ؛ تفسير : آنچه كه ستاك آن بر چيله مىبرآيد ؛ مانند انگور و امثال آن ؛ و آنچه چنين نمىباشد ؛ مانند سيب ، ناك ، و ديگر اشجار ساق‌دار يا تربوز و خربوزه و مانند آن ، كه بدون اتكا به چيزى بر روى زمين گسترده مىشود . وَ النَّخْلَ وَ الزَّرْعَ مُخْتَلِفاً أُكُلُهُ وَ الزَّيْتُونَ وَ الرُّمَّانَ مُتَشابِهاً وَ غَيْرَ مُتَشابِهٍ و درخت خرما و زراعت را كه مختلف‌اند ميوهء آن ؛ و ( پيدا كرده ) زيتون و انار را ، مانند يكديگر و غير مانند ؛ تفسير : در صورت مانند هم ، و در لذّت متفاوت . كُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ إِذا أَثْمَرَ وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ وَ لا تُسْرِفُوا إِنَّهُ لا يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ ( 141 ) بخوريد از ميوه‌هاى آن ، چون ميوه آرد ؛ و ادا كنيد حقّ او را روز درو كردنش ؛ و بىجا خرج مكنيد ؛ ( هرآئينه ) او دوست ندارد بىجا خرج‌كنندگان را . تفسير : از خوردن غلّه‌جات و ميوه‌هايى كه خداوند آفريده بدون سند خوددارى مكنيد . البتّه ، در دو چيز غور كنيد : نخست آنكه به مجرّد درويدن و چيدن ، حقّ اللّه را ادا نمائيد ؛ ديگر آنكه زايد و بىجا صرف مكنيد ؛ از حقّ اللّه در اينجا مراد چيست ؟ علماء را در اين‌باره اقوال