تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 215

وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ و بترسان به اين قرآن كسانى را كه مىترسند از آنكه حشر كرده شوند به حضور پروردگار خويش ؛ نباشد مرايشانرا بجز خدا هيچ حامى و نه شفاعت‌كننده . تفسير : كسانى كه ايمان خود را به نشان دادن معجزات مطلوبه موقوف مىدانند ، و از طريق تعنّت و عناد به تكذيب آيات اللّه پا مىفشرند از آنها صرف‌نظر كن ؛ زيرا ، فرض تبليغ انجام شد ، و ديگر آمدن آنها به راه راست توقّع نيست . اكنون ، با وحى خدا ( ج ) يعنى ( قرآن ) به تنبيه مزيد كسانى اهتمام كن كه در قلوبشان خوف محشر و انديشهء عاقبت است زيرا ، اميد است كه اينها از پند متأثّر شوند ، و از هدايت قرآن منتفع . لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ( 51 ) تا پرهيزگارى كنند ؛ تفسير : يعنى ، اين را بشنوند ، و از گناه پرهيز كنند . وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ و دور مكن كسانى را كه مناجات مىكنند به پروردگار خويش ، بامداد و شام ، مىطلبند رضاى او را ؛ تفسير : شب و روز ، به حسن نيّت و اخلاص ، مشغول عبادت وىاند .