تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 27

كه ، با اين همه مواهب لا تحصى ، از فرمان مقدّس او سر باززنيد . هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ ( 29 ) و آن ذاتى است كه بيافريد براى شما آنچه در زمين است همه را ؛ باز قصد كرد به سوى آسمان ؛ ( پس ) برابر كرد آنها را هفت آسمانها ؛ و ذات او به هر چيز داناست . تفسير : اين آيهء كريمه بيان نعمت ديگرى است ؛ نعمتى كه شما را آفريد و براى بقاء و انتفاع‌تان در زمين هرگونه اشياء خوردنى ، پوشيدنى ، نوشيدنى و ساير لوازم آنها را پديد آورد ؛ آسمانهاى عديده را برافراشت ، تا از آن هرگونه منفعت شما تأمين گردد . وَ إِذْ قالَ رَبُّكَ لِلْمَلائِكَةِ إِنِّي جاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً و هنگامى كه گفت پروردگار تو به فرشتگان كه من آفريننده‌ام در زمين خليفه‌اى را ؛ تفسير : اين آيت بيان نعمت بزرگى است كه بر همه عالم بشريّت عامّ است ، يعنى واقعهء آفرينش حضرت آدم و مقام خلافت وى كه به تفصيل مذكور است ، اگر كسى در آيهء سابق ( خَلَقَ لَكُمْ ) انكارى داشته باشد ، از واقعهء حضرت آدم ( ع ) به خوبى جواب آن برمىآيد . قالُوا أَ تَجْعَلُ فِيها مَنْ يُفْسِدُ فِيها وَ يَسْفِكُ الدِّماءَ وَ نَحْنُ گفتند كه آيا [ خليفه ] مىگردانى در زمين كسى را كه فساد مىكند در آن و مىريزاند خونها را ؟ حال آنكه ما