تفسير كابلى (فارسى) — صفحه 48

تفسير : اين نيز همان واقعهء صحراست . هنگامى كه آب به آنان نرسيد ، از زدن عصا بر سنگ دوازده چشمه روان شد . بنى اسرائيل به دوازده قبيله منقسم و تعداد نفوس قبيله‌ها مختلف بود ؛ علامت معرفت هر چشمه از روى موافقت كمى و بيشى نفوس بود ، يا براساس اختلاف اطراف سنگ . كوتاه نظرانى كه از اين معجزات باهره انكار مىآورند ، نيستند آدم ؛ غلاف آدمند ! در صورتى كه مغناطيس آهن را جذب مىكند ، چه دور است كه « 1 » سنگ آب را جذب و جارى سازد ؟ ! قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُناسٍ مَشْرَبَهُمْ كُلُوا وَ اشْرَبُوا مِنْ هر آئينه دانست هر قوم آبخور خود را ؛ بخوريد و بنوشيد از رِزْقِ اللَّهِ وَ لا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ( 60 ) رزق اللّه ، و از حد مگذريد در زمين تباه‌كاران . تفسير : خداوند باز فرمود كه « منّ و سلوى » بخوريد و آب از چشمه‌ها بنوشيد و در عالم فساد ميانگيزيد . « 2 » وَ إِذْ قُلْتُمْ يا مُوسى لَنْ نَصْبِرَ عَلى طَعامٍ واحِدٍ و چون گفتند : اى موسى ، هرگز صبر نخواهيم كرد بر يك نوع طعام ؛ فَادْعُ لَنا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنا مِمَّا تُنْبِتُ پس بخواه براى ما از ربّ خود كه بيرون آرد براى ما از آن چيزى كه مىروياند