آن گاه الميزان نظير اين روايت را از در منثور از ابن عباس نقل كرده است سپس از كتاب سعد السعود ابن طاوس نقل مىكند كه او بعد از ذكر دو ملك موكل بر بنده فرموده : در روايتى آمده : چون آن دو ملك در روز و شب مىخواهند به زمين آيند ، اسرافيل عمل بنده را از لوح محفوظ نسخه بردارى كرده به آن دو مىدهد و چون روز و شب با عمل بنده برگشتند ، اسرافيل آن را با نسخه‌اى كه از آن نسخه بردارى كرده تطبيق مىكند تا معلوم شود كه مطابق نسخه اصل است .
الميزان با استفاده از اين روايات آيه
نَسْتَنْسِخُ . . .
را اينطور معنى كرده كه ما اعمال شما را با آنچه در لوح محفوظ بود تطبيق مىكرديم و گرنه وجهى براى به كار رفتن استنساخ در جاى كتاب به نظر نمىآيد ، مشروح سخن در الميزان ديده شود و اللَّه العالم .
30 -
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فَيُدْخِلُهُمْ رَبُّهُمْ فِي رَحْمَتِهِ
يعنى : بعد از قيام ساعة و عرضه كتاب ، مردم به دو گروه تقسيم مىشوند ، منظور از رحمت سعادت ابدى و بهشت است ، رستگارى آشكار همان داخل شدن به رحمت حق تعالى است .
31 -
وَ أَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا أَ فَلَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ فَاسْتَكْبَرْتُمْ
كلمه
أَ فَلَمْ تَكُنْ
تقديرش « فيقال لهم الم تكن . . . » يعنى آنها اهل جهنم هستند و در مقابل اعتذارشان گفته مىشود شما در مقابل آيات خدا ايستاديد و قومى مجرم بوديد ، سزاى استكبار و جرم همين است .
32 -
وَ إِذا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها قُلْتُمْ ما نَدْرِي مَا السَّاعَةُ
ظاهرا اين سخن نيز در آخرت به آنها گفته خواهد شد
وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ