50 - به سوى قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم ، گفت اى قوم من خدا را عبادت كنيد كه جز او معبودى نداريد ، شما در بت پرستى جز دروغسازان نيستيد .
51 - اى قوم من ، از شما بر رسالت خود مزدى نمىخواهم مزد من فقط بر عهده كسى است كه مرا آفريده است آيا نمىفهميد ؟
52 - اى قوم من ، از خدايتان آمرزش بخواهيد و به سوى او توبه كنيد تا باران فراوان بر شما فرستد و بر نيرويتان بيافزايد به حالت گناهكار برنگرديد .
53 - گفتند : اى هود دليلى پيش ما نياوردهاى و ما خدايان خود را با حرف تو ترك نخواهيم كرد و ما به تو ايمان نخواهيم آورد .
54 - فقط اين را مىگوئيم كه بعضى از خدايان ما به تو آسيب رسانده است گفت : خدا را شاهد مىگيرم شما نيز بدانيد كه من از آنچه به خدا شريك مىدانيد ، بيزارم .
55 - چون جز خدا هستند ، همهتان به من حيله كنيد و سپس مهلتم ندهيد .
56 - من تكيه كردهام بر اللَّه كه پروردگار من و شماست هيچ جنبندهاى نيست مگر آنكه خدا ناصيهء او را گرفته است همانا پروردگار من بر راه راست است .
57 - اگر از قبول دعوت من برگرديد آنچه را كه مأمورم به شما تبليغ كردهام ، خدايم قومى غير از شما را مىآورد و به او ضررى نتوانيد زد ، همانا خداى من حافظ هر چيز است .
58 - چون عذاب ما آمد هود و مؤمنان را با رحمت خاصى نجات داديم و آنها را از عذاب سختى نجات داديم .
تفسير احسن الحديث (فارسى) — صفحة 4
مساهمون: على اكبر قرشى بنابى
ص٤