لفظ
ثُمَّ تابَ اللَّهُ
نشان مىدهد كه با آمدن بعضى از پيامبران و پشيمان شدن از گذشته‌ها مثل جريان
أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ مِنْ بَعْدِ مُوسى إِذْ قالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ابْعَثْ لَنا مَلِكاً . . .
بقره / 246 تا حدى مورد رحمت خدا شده‌اند ولى
ثُمَّ عَمُوا وَ صَمُّوا
دلالت دارد كه باز به حال اول برگشته‌اند لفظ
كَثِيرٌ مِنْهُمْ
بيان واقع است كه عده‌اى در حال پاكى باقى مانده‌اند جملهء
وَ اللَّهُ بَصِيرٌ . . .
حكايت از مسئول بودنشان دارد .