فَلا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذابُ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
به نظرم « العذاب » اشاره به عذاب دنيا و آخرت هر دو است ناگفته نماند تا علت باقى است عذاب در دنيا و آخرت هم چنان باقى است مگر آنكه علت عذاب از بين برود مىشود گفت كه : « العذاب راجع به عذاب آخرت است كه سبك نخواهد شد و آنها را يارى و ياورى كه كمك كند نخواهد بود يهود به شفاعت عقيده دارد در كتاب تلمود ص 385 نوشته : ابراهيم خليل در مدخل جهنم مىنشيند و نمىگذارد كه هيچ فرد يهودى ختنه شدهاى بدانجا فرود آيد . . . كلمهء
وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ
ظاهرا براى آن است كه چنين كسان را شفاعت نخواهد رسيد . چنان كه ذيل عبارت تلمود نيز دلالت دارد .
نكتهها
اين آيات و مسلمانان :
مىگويند : اقبال لاهورى را استادش گفت :
قرآن بخوان روزى ديد اقبال كتابى مطالعه مىكند گفت : اقبال چه كتابى مىخوانى ؟ گفت :
قرآن مىخوانم .
استاد گفت : بخوان ولى هر آيه را كه مىخوانى چنان دان كه هم اكنون بر خود تو نازل مىشود . آرى مهم آن نيست كه قرآن بخوانيم و شأن نزول بدانيم ، بلكه مهم آنست كه بدانيم اين آيات در زندگى امروز چطور پياده مىشوند و بايد از آنها چه نتيجهاى اخذ بكنيم . آيات چهارگانه راجع به يهود است ما مسلمانان نيز به حكم اسلام به دستورهاى مثبت و منفى آيات فوق مأموريم و سزاى مخالفت در كمين ما نيز هست مگر مسلمانان
خِزْيٌ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
ندارند ؟ ! مگر مسلمانان آخرت را در مقابل دنيا ندادهاند ؟ ! مگر دول مسلمان زيردست استعمارگران شرق و غرب نيستند مگر . . .
و مگر . . .