ميكردند ما زاد احتياجات خود . ( لَعَلَّكُمْ ) لعل از براى ترجى است يعنى اميد داريد . ( تَخْلُدُونَ ) كه هميشه در دنيا باشيد و اصلا مرگ دامن شما را نميگيرد و حال اينكه فَإِذا جاءَ أَجَلُهُمْ لا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ ( اعراف آيه 34 ) و تعبير بساعة از باب مثال است و الا آنى مهلت نيست . از معصوم سؤال كردند بعضى از اموات را مىبينيم چشم آنها باز است و بعضى بر هم است كداميك علامت سعادت و شقاوت است حضرت فرمود آنكه چشمش باز است موقعى كه اجل آمد چشمش باز بود مهلت نداشت كه چشم بر هم گذارد و آنكه چشمش بر هم است موقعى كه اجل آمد چشمش بر هم بود مهلت نداشت چشم باز كند ولى عوام ميگويند آنكه چشمش باز است چشمش به دنيا و مال و منال است و آنكه چشمش بسته است صرفنظر كرده از دنيا .
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 130 ]
وَ إِذا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ( 130 ) و موقعى كه به سختى و عنف ميگيريد از روى ظلم و جبر ميگيريد . بطش اخذ بشدت و عنف است در مقام انتقام ، در قرآن ميفرمايد : يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرى ( دخان آيه 16 ) اشاره بروز قيامت است كه خداوند سخت انتقام ميكشد از ظالمين در حق مظلومين مخصوصا ظالمين به آل محمد ( ص ) و بالاخص قتلهء ابى عبد اللَّه كه چندين مرتبه انتقام كشيده شده و مىشود اول مختار و سليمان بن صرد خزاعى از قتله 2 - احمد سفاح از بنى اميه 3 - حضرت بقية اللَّه از راضين بقتل حسين ، عامهء عميا كه عاشورا عيد بزرگ آنها است . 4 - ابى عبد اللَّه در دورهء رجعت 5 - خداوند متعال در قيامت و در حديث از حضرت صادق است كه به ابان بن تغلب فرمود « كيف انت اذا وقعت البطشة بين المسجدين » گفتند مراد لشكر سفيانيست بين مدينه و مكه خداوند آنها را در زمين بيداء خسف ميفرمايد كه يكى از علائم ظهور خسف بيدا است اشاره به ظهور حضرت است . ( وَ إِذا بَطَشْتُمْ ) موقعى كه با هم اختلاف پيدا ميكنيد شما بخواهيد انتقام كشيد باندازهء حق انتقام قناعت نميكنيد بلكه :