[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 84 ]
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 85 ]
وَ اجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ( 85 ) و قرار داده مرا از ورثه بهشت كه مشمول نعمتهاى تو است . تعبير به ارث در بسيارى از آيات شده مثل أُولئِكَ هُمُ الْوارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( مؤمنون آيه 10 و 11 ) و گذشت در سوره مؤمنون كه چيزهايى كه به انسان داده مىشود اما تفضلات و نعم دنيويه از مال و جاه و نحو اينها برسم امانت است موقع رفتن از او پس گرفته مىشود بايد دنيا را گذاشت و رفت و چيزهايى كه اجرت عمل است بازاء عمل به يكديگر ميدهند و معاملات بازاء عوض است ولى ارث نه امانت است و نه اجرت عمل است و نه معاوضه و بهشت بازاء عمل نيست زيرا انسان هر چند عبادت كند تقابل با نعم الهيه نميشود فقط قابليت تفضل پيدا مىكند و هر كس بهشت رفت از راه تفضل است و امانت هم نيست ديگر از او پس گرفته نميشود هُمْ فِيها خالِدُونَ معاوضه هم نيست چيزى به خدا داده نميشود و استفاده نميكند « اللهم ارزقنا بفضلك و كرمك الجنة الخلد به حق محمد و إله ( ص ) »