[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 61 ]
فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ( 61 ) چون سياهى لشكر فرعون را مشاهده كردند و ظاهر شد و فرعونيان هم اصحاب موسى را ديدند . ( فَلَمَّا تَراءَا الْجَمْعانِ ) دو جمعيت يكديگر را ميديدند اصحاب موسى بسيار خائف شدند نه ميتوانستند بروند مقابل آنها دريا بود و نه برگردند روبروى قوم فرعون با آن عده كذايى لذا به حضرت موسى گفتند كه الان ما را در مييابند . ( قالَ أَصْحابُ مُوسى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ) حضرت موسى نظر به اينكه بوحى الهى خارج شده بود يقين كامل داشت كه دستگير فرعونيان نميشوند فرمود :
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 62 ]
[ سوره الشعراء ( 26 ) : آيه 63 ]
فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ ( 63 ) پس وحى فرستاديم بسوى موسى اينكه بزن بعصاى خود دريا را پس پاره شد دريا و هر قسمت آن مثل كوه بزرگ عظيمى شد . توضيح اينكه حضرت موسى چون عصا را زد به دريا و گفتند درياى عظيمى بود قلزم ما بين يمن و مكه تا مصر كه بحر قلزمش ناميدند و بعضى گفتند بحر نيل بود ما بين ايله و مصر پس دوازده ، جاده پيدا شد و فورى زمين خشك و يابس شد كه ميفرمايد : فَاضْرِبْ لَهُمْ طَرِيقاً فِي الْبَحْرِ يَبَساً لا تَخافُ دَرَكاً وَ لا تَخْشى ( طه آيه 77 و 80 ) و بين جادهها آب به قدر كوهى بود و مشبك شد كه يكديگر را ميديدند و با هم صحبت ميكردند . فَأَوْحَيْنا إِلى مُوسى أَنِ اضْرِبْ بِعَصاكَ الْبَحْرَ در اينجا جمله در تقدير است بدلالت كلام يعنى « فضرب موسى العصا البحر » . ( فَانْفَلَقَ ) فلق بمعنى شكاف و جدايى است و لذا صبح را فلق گويند چون شب از روز جدا مىشود و در آيه شريفه قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ گفتند واديست در جهنم كه از ساير طبقات