و اختلاف است بين مفسرين كه اين استثناء منقطع است و مراد كفار و مشركين هستند لكن مكرر گفتهايم كه استثناء منقطع در قرآن نداريم و استثناء متصل است از اهلك يعنى از اهل تو اينها مستثنى هستند كه امرأة نوح باشد كه كافره بوده و خداوند مثل مىزند
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلَا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ
تحريم آيه 10 ، و در اخبار داريم اين مثل براى دو زوجه رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم است چنانچه مثل براى مؤمنين در همين سوره بامرئة فرعون و مريم مىزند براى اسماء بنت عميس و صديقه طاهره و پسر نوح كنعان كه در همين سوره بيانش ميآيد .
3 -
وَ مَنْ آمَنَ
يعنى و احمل من آمن بك كه همان فقراء بودند
وَ ما آمَنَ مَعَهُ إِلَّا قَلِيلٌ
كه بالغ بر هشتاد نفر بودند در اين مدت طولانى .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 41 ]
وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها بِسْمِ اللَّهِ مَجْراها وَ مُرْساها إِنَّ رَبِّي لَغَفُورٌ رَحِيمٌ ( 41 )
و فرمود باهل خود و مؤمنين سوار شويد در كشتى و تبرّك جوييد و بگوئيد بنام خدا در حال حركت كشتى و در حال سكون محققا پروردگار من هر آينه آمرزنده و مهربان است .
وَ قالَ ارْكَبُوا فِيها
امر اركبوا ارشادى است تابع مرشد اليه است و چون مرشد اليه به حكم عقل واجب است كه حفظ نفس باشد از بلاى غرق لذا واجب است و متعلق خطاب اهل و مؤمنين غير اهل هستند و اما حيوانات را خود جمل فرمود
بِسْمِ اللَّهِ
در اول سوره حمد معناى بسم اللَّه و اخبار وارده در فضيلت آن و موارد ورود اين ذكر شريف مفصلا بيان شده و در اينجا استعانت بنام خدا كه از خطرات غرق نجات يابند
مَجْراها وَ مُرْساها
در اعراب اين دو كلمه اختلاف