از جانب خداوندى است كه عالم بجميع مصالح و مفاسد و منافع و مضار و خيرات و شرور و محاسن و مقابح است و تمام دستورات او موافق با حكم و مصالح است كه قدر جامع آن حكيم است . و براى اخباريات صفت خبير ذكر فرمود كه عالم به تمام جزئيات و قضايا و وقايعى كه از به دو خلقت تا زمان نزول واقع شده و آنچه تا انتهاء خلقت واقع مىشود نازل شده كه تمام صدق و مطابق با واقع و حقيقت است و كذب و خلاف واقع و سهو و اشتباه و نسيان و جهل و شك در مبدء راه ندارد
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 2 ]
أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ ( 2 )
اولين دستور آن حكيم خبير اينست كه پرستش نكنيد مگر ذات مستجمع جميع كمالات و منزه از جميع عيوب و نواقص محققا من كه رسول از جانب او هستم بر شما سر تا سر عالم جن و انس انذار كنندهام از شرك و كفر و بشارت دهندهام بتوحيد و ايمان .
أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ
عبوديت از ماده عبد است و از براى عبد دو معنى است يك معنى مقابل مولوية و از براى اين معنى مراتبى است : مرتبه اولى غلام است كه از كفار مسلمين ميگيرند يا زر خريد است
عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ
نحل آيه 77 . در مقابل حرّ كه بمعنى آزاد است .
و ثانيه - عبوديت نسبت بموالى مثل پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه طاهرين عليهم السلام كه امير المؤمنين [ ع ] بصعصعه فرمود
( انا عبد من عبيد محمد [ ص ] )
و در زيارات ائمه عليهم السلام بسيار داريم بلكه نسبت به پدر فرمود
( انت و مالك لابيك )
و اين معنى وجوب اطاعت و ترك مخالفت است تا حد محدودى كه شارع مقدس مقرر فرموده ، و مولاى حقيقى ذاتى خداوند است و بس و بقيه موالى جعلى است بجعل الهى . و شايد اشاره به همين معنى باشد خطاب الهى بملائكه در سجده بآدم