[ سوره هود ( 11 ) : آيه 2 ]
أَلاَّ تَعْبُدُوا إِلاَّ اللَّهَ إِنَّنِي لَكُمْ مِنْهُ نَذِيرٌ وَ بَشِيرٌ ( 2 ) اولين دستور آن حكيم خبير اينست كه پرستش نكنيد مگر ذات مستجمع جميع كمالات و منزه از جميع عيوب و نواقص محققا من كه رسول از جانب او هستم بر شما سر تا سر عالم جن و انس انذار كنندهام از شرك و كفر و بشارت دهندهام بتوحيد و ايمان . أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ عبوديت از ماده عبد است و از براى عبد دو معنى است يك معنى مقابل مولوية و از براى اين معنى مراتبى است : مرتبه اولى غلام است كه از كفار مسلمين ميگيرند يا زر خريد است عَبْداً مَمْلُوكاً لا يَقْدِرُ عَلى شَيْءٍ نحل آيه 77 . در مقابل حرّ كه بمعنى آزاد است . و ثانيه - عبوديت نسبت بموالى مثل پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و ائمه طاهرين عليهم السلام كه امير المؤمنين [ ع ] بصعصعه فرمود ( انا عبد من عبيد محمد [ ص ] ) و در زيارات ائمه عليهم السلام بسيار داريم بلكه نسبت به پدر فرمود ( انت و مالك لابيك ) و اين معنى وجوب اطاعت و ترك مخالفت است تا حد محدودى كه شارع مقدس مقرر فرموده ، و مولاى حقيقى ذاتى خداوند است و بس و بقيه موالى جعلى است بجعل الهى . و شايد اشاره به همين معنى باشد خطاب الهى بملائكه در سجده بآدم