اعتراف بتوحيد است ، توبه از كفر اسلام است ، توبه از نقض عهد و ميثاق وفاء بعهد است ، و در اين آيه بقرينه ذيل آيه از شرك و كفر است به اختيار اسلام و ايمان وَ أَقامُوا الصَّلاةَ كه ركن اعظم اسلام است و اول حكمى كه اسلام آورد نماز بود كه دارد پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ميايستاد به نماز و على عليه السّلام خلف آن حضرت و خديجة كبرى [ ع ] خلف على و احدى جز اين دو اسلام نياورده بودند . وَ آتَوُا الزَّكاةَ و ركن دوم و مخصوصا دارد تارك زكات مسلمان نميميرد و شرح صلوة و زكات را در مجلد اول در ذيل آيه شريفه اول سوره بقره وَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ آيه 2 دادهايم تكرار نشود . فَإِخْوانُكُمْ فِي الدِّينِ همين جمله بلكه جملات قبل دليل است بر اينكه مراد از توبه تشرف باسلام بلكه ايمان است كه برادران ايمانى ميشوند . وَ نُفَصِّلُ الْآياتِ ظاهرا مراد همين آيات شريفه قرآن باشد و اين آيات و لو براى تمام جن و انس نازل شده ولى بهره بردار از آنها فقط عقلا و دانشمندان هستند لذا ميفرمايد لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ و اما جهّال بالاخص جاهل مركب كه اسوء حال است و حمقاء و سفهاء بهرهبردارى نميكنند بلكه وَ لا يَزِيدُ الظَّالِمِينَ إِلَّا خَساراً اسرى آيه 84 .
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)ج ۶ — صفحه 185
پدیدآورندگان: السيد عبد الحسين الطيب
ص۱۸۵
وَ إِنْ نَكَثُوا أَيْمانَهُمْ مِنْ بَعْدِ عَهْدِهِمْ وَ طَعَنُوا فِي دِينِكُمْ فَقاتِلُوا أَئِمَّةَ الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لا أَيْمانَ لَهُمْ لَعَلَّهُمْ يَنْتَهُونَ ( 12 )
و اگر بر خلاف قسمها و عهدهايى كه بسته بودند رفتار كردند و رخنه كردند و طعنه زدند در دين شما پس مقاتله كنيد با پيشوايان كفر محققا آنها پاىبند به قسم و عهد خود نيستند شايد در اثر مقاتله منتهى شوند .
اخبار بسيارى از ائمه اطهار عليهم السلام چنانچه در امالى شيخ و امالى مفيد