و قبل از نزول آيه تحريم ، جمع بين اختين ميكردند خداوند از گذشته گذشت مىكند
إِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً
لكن بعد از نزول آيه اگر كسى جمع كرده و لو سابقا بايد يكى از آنها را رها كند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 24 ]
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ إِلاَّ ما مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ كِتابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَ أُحِلَّ لَكُمْ ما وَراءَ ذلِكُمْ أَنْ تَبْتَغُوا بِأَمْوالِكُمْ مُحْصِنِينَ غَيْرَ مُسافِحِينَ فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً وَ لا جُناحَ عَلَيْكُمْ فِيما تَراضَيْتُمْ بِهِ مِنْ بَعْدِ الْفَرِيضَةِ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَلِيماً حَكِيماً ( 24 )
و همچنين حرام است براى شما زنهاى محصنه مگر آنكه بملك يمين آنها را مالك شده باشند و اين دستورات را خداوند براى شما نوشته و واجب فرموده و حلال شده است بر شما غير اين هايى كه حرام بود و گفته شده به اينكه زن اختيار كنيد باموال خودتان كه مهر آنها قرار دهيد زنهاى با عفت و نجابت را نه زنهاى زانيه بى عفت و عصمت را پس آنچه به عقد متعه استمتاع نموديد بايد اجر آنها را كه قرار دادهايد به آنها بپردازيد واجب و لازم است بلى باكى نيست اگر تراضى كنيد با آنها يا مهر خود را ببخشد بشما تمام يا بعضى يا شما زيادتر از قرارداد به آنها بدهيد محققا خداوند عالم است بهر چيزى و به حكم و مصالح امور .
وَ الْمُحْصَناتُ مِنَ النِّساءِ
عطف است به آيه قبل كه مدخول
حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ
است و نايب فاعل است ، و احصان بمعنى منع و جلوگيرى است و در قرآن مجيد گاهى اطلاق شده بر عفت و جلوگيرى از فحشاء چنانچه در همين آيه كلمه ( محصنين ) به اين معنى است .
و گاهى اطلاق شده بر زن شوهر دارد و مرد زن دار چنانچه در زناى محصن و محصنه