هستم گناهانى كه از شما سر زده چه در دوره كفر و چه بعد از ايمان بمقتضاى عموم جمع مضاف سيئاتكم كه شامل جميع سيّئات مىشود هر آينه مستور ميكنم و مؤاخذه نميكنيم كه معناى تكفير پوشانيدن است و لذا كافر را كافر ميگويند بواسطه اينكه حق بر او مستور است و در باب كفارات مثل كفاره صوم رمضان و خلف نذر و عهد و قسم كه اثر معصيت افطار و ترك نذر و عهد و قسم است اثر و عقوبت آن را از بين ميبرد و همين است معناى
الاسلام يجب ما قبله
و از اين جملات استفاده مىشود كه هر يك از شرائط خمسه يك قسمت از معاصى را از بين ميبرد ، ايمان معاصى زمان كفر ، نماز مثل نهرى است كه چركى بدن را ميبرد و هكذا بقيه امور خمسه .
وَ لَأُدْخِلَنَّكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ
علاوه بر اينكه معاصى را از بين ميبرد مثوبات ايمان و نماز و زكات و احترام انبياء و بذل در راه خدا را هم در بر دارد .
فَمَنْ كَفَرَ بَعْدَ ذلِكَ مِنْكُمْ
بعد از اتمام حجة و سدّ باب عذر اگر كافر شد البته گمراه شده و به راه شيطان سلوك كرده و راه مستوى و جاده مستقيم را از دست داده
فَقَدْ ضَلَّ سَواءَ السَّبِيلِ
كه اقصر طرق الى الحق است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 13 ]
فَبِما نَقْضِهِمْ مِيثاقَهُمْ لَعَنَّاهُمْ وَ جَعَلْنا قُلُوبَهُمْ قاسِيَةً يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ وَ نَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ وَ لا تَزالُ تَطَّلِعُ عَلى خائِنَةٍ مِنْهُمْ إِلاَّ قَلِيلاً مِنْهُمْ فَاعْفُ عَنْهُمْ وَ اصْفَحْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ( 13 )
پس بواسطه نقض ( شكستن ) آنها عهد و ميثاق خود را لعن كرديم ( دور نموديم از رحمت خود ) آنها را و قلوب آنها را قسىّ نموديم و بسبب قساوت قلب و دورى از رحمت كلمات الهى را تحريف نمودند از موضع خود جابجا كردند