موجب مغفرت گناهان بسيارى مىشود و بسا يك معصيت مانع از قبولى بسيارى از عبادات و بنده بايد هميشه بين خوف و رجاء باشد بالاخص خوف خطر خاتمه ( اللهم ثبتنا على دينك و امتنا مغفورا بجاه محمد و آله صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم ) همين اندازه حساب و ميزان بدست عادليست كه به قدر نقيرى كه عبارت از پوست هسته است ظلم نميكند بعلاوه فضل و كرم او حدى ندارد و مغفرتش باندازهاى است كه انبياء و ملائكه هم گمان نميبرند حتى شيطان هم طمع مىكند اللهم عاملنا بفضلك و لا تعاملنا بعدلك
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 125 ]
وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ وَ اتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ اتَّخَذَ اللَّهُ إِبْراهِيمَ خَلِيلاً ( 125 )
و كيست نيكوتر از حيث دين از كسى كه تسليم كند خود را از براى خدا و اعمال حسنه بجاى آورد و متابعت كند ملة ابراهيم را كه مستقيم باشد و خالى از هر نقصى و حال آنكه خداوند ابراهيم را براى خلة و دوستى انتخاب فرمود .
وَ مَنْ أَحْسَنُ دِيناً
من استفهامى است و استفهام تقريرى است كه بهتر از اين نيست و البته دين مقدس اسلام احسن و اتم و اكمل از جميع اديان عالم است از زمان آدم تا قيام قيامت چنانچه در قرآن ميفرمايد
إِنَّ هذَا الْقُرْآنَ يَهْدِي لِلَّتِي هِيَ أَقْوَمُ
اسرى آيه 9 ، لكن در ميانه مسلمين مراتب ديانت آنها و درجات ايمان آنها مختلف است هر چه عقائد محكمتر و اخلاق حميده و اعمال حسنه بهتر و بيشتر و بالاتر باشد البته احسن است و از همه بهتر كسيست كه
مِمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ
و مراد از وجه ظاهرا نفس انسانيست يعنى خود را تسليم خدا كند چنانچه ميفرمايد
كُلُّ شَيْءٍ هالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ
قصص آيه 88 ، و مراد از تسليم اينكه خوديتى نداشته باشد تسليم اوامر و افعال الهى شود ( هر چه آن خسرو كند شيرين بود ) غنى ، فقر