اعمال او را پسندند ، البتّه وى را دوست گيرند . از اين جهت فاسقترين مردم را در نزد صالحان ، فروتن و شرمنده بينى . و اگر گويى : بسيارى از رؤساى ضلال را پيروان ايشان دوست دارند ، گوييم : براى آنكه در آنها توهّم خير كردهاند و مردم بدان نگريستند نه به ضلالت آنان ؛ بسيار بينى كه مردى به خلاف حكم جائر برخاست يا ظالمى او را شكنجه كرد ؛ چنانكه مردم دانستند وى دوست ظالمان نيست ، شهرت او شرق و غرب عالم را فراگرفت . ابو حنيفه و مالك را بنى عبّاس بسيار زدند و آزار كردند ، يكى امام مغرب شد و ديگرى امام مشرق . « 1 »
پاورقی
( 1 ) . منهج الصادقين ، ج 5 ، ص 460 .