و رسول درين دو حديث ، صريح با خلق نموذ كه امير المؤمنين ، دوسترين خلق است در حضرت خذاى - تعالى .
تاكيد اين معنى ، ما بعد آيت ، صريح بيان مىكند . آرى ، « القران يفسر بعضه بعضا » .
فَإِنَّما يَسَّرْناهُ بِلِسانِكَ ؛
يعنى : تقرير محبت على بر زبان تو آسان گردانيذيم ،
و « ه » در « يسرناه » ، به او عايد است .
لِتُبَشِّرَ بِهِ الْمُتَّقِينَ :
تا بشارت دهي مومنانرا بمحبت امير المؤمنين .
وَ تُنْذِرَ بِهِ قَوْماً لُدًّا :
و بيم كنى به ترك محبت امير المؤمنين عليه السلام ، آنانرا كه سخت خصومتاند .
عبد اللّه عباس گويذ : « لدّ » كسى بوذ كه خصومت سخت كند . « 1 »
حسن گويذ : مراد ازين ، كرست . « 2 »
و گفته : كسى بوذ كه گوش دلش كر باشذ .
و گفتهاند : « لدّ » كسى بوذ كه حق قبول نكند ، و دعوى باطل مىكنذ ، « 3 » چنانك خوارج با امير المؤمنين - عليه السلام - كردند .
هامش
( 1 ) - تبيان 7 / 154 ، رازى 7 / 443 ، كشاف 3 / 48 .
( 2 ) - طبرى 16 / 89 ، رازى 7 / 443 .
( 3 ) - طبرى 16 / 88 ، تبيان 7 / 54