بگو اى محمد ! مرا در منفعت و مضرت نفس خوذ ، هيچ قدرت نيست ،
إِلَّا ما شاءَ اللَّهُ :
الّا آنچه علم خذاى - تعالى - به آن محيط بوذ كه من بر آن مالك شوم ، عذاب شما توانم آوردن .
لِكُلِّ أُمَّةٍ أَجَلٌ :
هر نفسى را و گروهى را ، مدتى معين هست .
إِذا جاءَ أَجَلُهُمْ :
چون وقت فناء اعمال ايشان دررسذ ،
فَلا يَسْتَأْخِرُونَ ساعَةً وَ لا يَسْتَقْدِمُونَ ؛
يعنى : يك ساعت زياده و نقصان نه پذيرد .
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ :
بگو اى محمد ! خبر دهيذ مرا ،
إِنْ أَتاكُمْ عَذابُهُ :
اگر دريابذ شما را عذاب خداى - تعالى ،
بَياتاً ؛
يعنى : وقت بيات ،
و « بيات » ، شب بوذ .
أَوْ نَهاراً :