قوله تعالى :
وَ أَقْسَمُوا بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمانِهِمْ لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها قُلْ إِنَّمَا الْآياتُ عِنْدَ اللَّهِ وَ ما يُشْعِرُكُمْ أَنَّها إِذا جاءَتْ لا يُؤْمِنُونَ وَ نُقَلِّبُ أَفْئِدَتَهُمْ وَ أَبْصارَهُمْ كَما لَمْ يُؤْمِنُوا بِهِ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَ نَذَرُهُمْ فِي طُغْيانِهِمْ يَعْمَهُونَ .
« 1 »
[ 52 - پ ] و سوگند ياذ كردند به آنچه نزد ايشان حرمت آن بيشتر بوذ .
و جهد ، مصدر است كه در موقع حال افتاذه است ؛ يعنى : مجتهدين .
لَئِنْ جاءَتْهُمْ آيَةٌ لَيُؤْمِنُنَّ بِها :
اگر آيتى از آنچه ما اقتراح و امتحان كردهايم ؛ از مثل : زكات صفا زر گردانيذن و عرصهء مكه فراخ كردن و چشمهاى « 2 » آب روان در آن كردن ، ظاهر گردانى ، « 3 » ما به تو ايمان آريم .
چون اين آيت منزل شذ ، مسلمانان در ايمان آوردن كافران طمع كردند .
از رسول - صلى الله عليه و آله - درخواستند تا از حضرت خذاى - تعالى - در
پاورقی
( 1 ) - انعام / 109 - 110 .
( 2 ) - چشمها - چشمهها .
( 3 ) - اصل نسخه : ظاهر گرانى .