را . ( 54 )
فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
صبر كن كه حق است وعدهء اللّه
وَ اسْتَغْفِرْ لِذَنْبِكَ
و مر زلّت خويش را آمرزش خواه
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ بِالْعَشِيِّ وَ الْإِبْكارِ
و تسبيح و حمد آر پروردگار خويش را بامداد و شبانگاه . ( 54 )
إِنَّ الَّذِينَ يُجادِلُونَ فِي آياتِ اللَّهِ بِغَيْرِ سُلْطانٍ أَتاهُمْ
آنها كه جدل مىكنند در آيات خداى تعالى بىحجتى كه آمدى به ايشان
إِنْ فِي صُدُورِهِمْ إِلَّا كِبْرٌ ما هُمْ بِبالِغِيهِ
نيست در دلهاى ايشان مگر آرزوى كار بزرگ و نخواهند رسيد « 1 » ايشان به آن
فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ
بيندخس به خدا ، يا محمد مصطفى ، چه وى است شنواى بينا . ( 55 - 56 )
لَخَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ أَكْبَرُ مِنْ خَلْقِ النَّاسِ
آفريدن آسمانها و زمينها بزرگتر از آفريدن آدميان ،
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يَعْلَمُونَ
و ليكن نمىدانند بيشترين مردمان . ( 57 )
وَ ما يَسْتَوِي الْأَعْمى وَ الْبَصِيرُ
و برابر نيايند نابينا و بينا ،
وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لَا الْمُسِيءُ
و نه مؤمنان عمل صالحكنندگان و كافر كنندهء بديها ؛
قَلِيلًا ما تَتَذَكَّرُونَ
اندكى پند مىگيريت ، و قيل هيچ پند نمىگيريت . ( 58 )
إِنَّ السَّاعَةَ لَآتِيَةٌ لا رَيْبَ فِيها
قيامت آمدنى است و شك نيست در وى
وَ لكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ
و ليكن بيشترين مردمان نمىگروند به وى . ( 59 )
وَ قالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
و گفت مر شما را « 2 » خداى شما ، بخوانيتم تا اجابت كنم دعاى شما ؛
إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبادَتِي
چه آنها كه
پاورقی
( 1 ) - ن و ت : رسيدن .
( 2 ) - ن : « مر شما را » ندارد .