تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة 332

مساهمون:

ص٣٣٢
اولى الالباب : خداوندان مزغ 220 اهواءهم : خوش‌آمدهاء ايشان 238 لاوضعوا : شترفادوامى تاختنديد 64 الاوّلين : پيشينان 260 ، 278 بايّام : گذاشتهاء روزگار 243 بئس الورد : بد رسيدن جاى 174 بابا : در 260 بخس : كاستهء خست 189 فبدأ : پيشى كرد 208 بدّله : اين را جذ كن 111 البرّ : خشك 114 البرق : كرز 226 البشرى : شواشانان 166 بشّر : شواشانان ده 46 ، 57 ، 106 ، 134 بشّرنا : شواشانان داديم 165 البشير : شواشانان آورنده 214 بشير : شادىرسان 7 بصيرة : درواخى 218 بصيرة : ديده‌ورى 218 بصيرة : هويداى 218 بطرا : انبرته 32 بغيا : بافزونىجويى 135 بل : نه جذازان 151 بلاء : آزمايش 244 بيّنة : پيدااى 148 تبديل : جذ كردن 128 تبلوا : ببرچند 118 تتوفّيهم : مىميراند ايشانرا 280 تجئرون : مىزاريد 286 لتجرى : مىرواند 253 تحسّسوا : جست‌وجوى كنيد 211 تحلّ : فروز آيد 235 تخافون : مىترسيديد 22 تراءت : هام ديدار گشتند 32 فتربّصوا : چشم مىداريد 53 لترضوا : خشنود شيد 84 تزرعون : بربكاريد 199 لتزول : تا . . . جنبد آن را از جاى 256 تستهزؤن : مىدر سخن نابكار آورديد 72 فتشابه : بهم مانست 228 تشاقّون : ستيز كرديد 279 تشخص : در بالاى هسكد و شژه ماند 256 تشكرون : آزادى كنيد 22 تصدية : آواز دست آوردنى در دست زدن 25 تصديق : راست‌گوى گرفتن 220 تطمئنّ : مىآرامد 233 تعقلون : به درياويد 183 تفتؤا : بنخواهى سوييد 211