بدانيد كه شما [ 40 ] نه آنيذ كه عاجز آريد اللّه را در خويشتن و ياز « 1 » وى بيش شيذ
وَ بَشِّرِ الَّذِينَ كَفَرُوا بِعَذابٍ أَلِيمٍ
و شواشانان ده ايشانرا كه كافر شذند بعذابى دردنماى
إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
اين استثنا بيوسته است به آن كه
أَنَّ اللَّهَ بَرِيءٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَ رَسُولُهُ
إِلَّا الَّذِينَ عاهَدْتُمْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
مكر آن كروهان از مشركان كه با ايشان بيمان ستذهايد بحديبيّه و از شرطهاء كه در عهد با شما كردند جيز بنكاستهاند و هيج دشمنى را از آن شما بر شما يارى نداذهاند
فَأَتِمُّوا إِلَيْهِمْ
بسر بريد ايشانرا بيمانى كه با ايشان كرديذ تا به آن درنك كه ايشانرا نام زذ كردهايذ كه اللّه دوست دارد برهيزكاران را از بذعهدي
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 5 ]
فَإِذَا انْسَلَخَ الْأَشْهُرُ الْحُرُمُ فَاقْتُلُوا الْمُشْرِكِينَ حَيْثُ وَجَدْتُمُوهُمْ وَ خُذُوهُمْ وَ احْصُرُوهُمْ وَ اقْعُدُوا لَهُمْ كُلَّ مَرْصَدٍ فَإِنْ تابُوا وَ أَقامُوا الصَّلاةَ وَ آتَوُا الزَّكاةَ فَخَلُّوا سَبِيلَهُمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ( 5 )
كه ماههاء حرام بكذرد مىكشيد از انكاه فا مشركانرا هرجا كه ياويد ايشانرا و مىكيريذ و مىبناويذ و ايشانرا مىنشينيذ بهر ديذهء « 2 » و مىجوييد
فَإِنْ تابُوا
ار بازكردند از شرك خويش و نماز بباى دارند و زكات دهند ، ايشانرا آمن داريد و راه ايشان باز دهيد كه اللّه آمرزكار است و خشاينده
[ سوره التوبة ( 9 ) : آيه 6 ]
وَ إِنْ أَحَدٌ مِنَ الْمُشْرِكِينَ اسْتَجارَكَ فَأَجِرْهُ حَتَّى يَسْمَعَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ أَبْلِغْهُ مَأْمَنَهُ ذلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لا يَعْلَمُونَ ( 6 )
و ار كسى از مشركان زينهار جويد از تو كه تا در مسجد آيد يا نزديك تو آيد زينهار ده او
پاورقی
( 1 ) . خ ل : نه از
( 2 ) . خ ل : در هر ديذنى