گواراى معرفت بر كامشان ريخته اند ، به صورت كامل و دقيق ، آشكار نيست . اما به تعدادى از آنها كه مبرز و شناخته شده هستند ، اشاره مى كنيم :
آيت ا . . . محمد تقى آملى
آيت ا . . . سيد محمد حسين طباطبائى
آيت ا . . . سيد محمد حسن طباطبائى
آيت ا . . . محمد تقى بهجت فومنى
آيت ا . . . سيد عباس كاشانى
آيت ا . . . سيد عبد الكريم كشميرى
آيت ا . . . شهيد سيد عبدالحسين دستغيب
آيت ا . . . على اكبر مرندى
آيت ا . . . سيد حسن مصطفوى تبريزى
آيت ا . . . على محمد بروجردى
آيت ا . . . نجابت شيرازى
آيت ا . . . سيد محمد حسينى همدانى
آيت ا . . . سيد حسن مسقطى
آيت ا . . . سيد هاشم رضوى كشميرى
آيت ا . . . حاج سيد هاشم حداد
و . . . ( رحمه ا . . . عليهم )
آقا سيد على قاضى ( ره ) پس از سالها تدريس معارف بلند اسلامى و تربيت شاگردان الهى ، در روز دوشنبه چهارم ماه ربيع المولود سال 1366 هجرى قمرى در نجف اشرف وفات كرد و در وادى السلام نزد پدر خود دفن گرديد . مدت عمر شريف ايشان هشتاد و سه سال و دو ماه و بيست و يك روز بوده است .
ايشان در سالهاى آخر عمر عطش و بى تابى ، جسم و و روحش را با هم مى سوزاند و او مرتب آب مى خواهد و مى گويد : در سينه ام آتش است ، ساكت نمى شود و دائم با خود تكرار مىكند :
گفت من مستسقى ام آبم كشد * گر چه مى دانم كه هم آبم كشد .