انديشمند برجسته حاج سيد محمد حسن قاضى طباطبايى فرزند عارف شهير حاج سيد على قاضى از جمله مفاخر و برجستگان مجهول در جامعه اسلامى ما بود . گذشته از انتساب جسمانى و اتحاد روحانى آن بزرگ مرد با خاندان مرحوم آقا سيد على قاضى طباطبايى ، شخصيت علمى و داشته هاى معنوى ايشان براى كسانى كه او را مى شناختند بسيار قابل توجه مى نمود . در اين مختصر در راستاى اداى دين استادى و حق تربيت و پدرى آن گرامى استاد مطالبى تقديم مى گردد .
تولد و تحصيلات :
تولد ايشان طبق شناسنامه در تاريخ 1300 شمسى در شهر نجف اتفاق افتاده و دوران تحصيلات ابتدايى و مقدمات را تحت عنايت پدر بزرگوار خود در مدرسه ايرانى ها و پيش مرحوم شيخ موسى دبستانى سپرى كرده بودند . آنگاه بنا به راهنمايى مرحوم قاضى كبير زبان و ادبيات عربى و مقدمات فقه و اصول را نزد مرحوم علامه محمدرضا مظفر فراگرفته بود .
مرحوم استاد قاضى از خواص شاگردان علامه مظفر بوده و بنا به فرموده خود در تدوين و تنظيم منطق و اصول فقه مظفر كه از كتب درسى حوزه و دانشگاه است سهم بسزايى داشته است .
در اين راستا در تاسيس و راه اندازى دانشكده فقه نجف كه به همت مرحوم مظفر و با عنايت وحمايت مرحوم قاضى كبير صورت گرفت جزو افراد موثر بوده و خود از فارغ التحصيلان اين مركز بودندكه ( منتدى النشر ) نام گرفت .
مرحوم استاد قاضى از علامه مظفر داراى گواهى و اجازه تدريس در زبان عربى فقه و اصول و منطق با درجه استادى بودند .
همين طور علوم عقلى و فلسفه صدرايى را نزد مظفر تلمذ كرده و در اين مسير از كتاب مفقود شده مرحوم مظفر بنام ( مع الجماجم ) نام مى برد كه ظاهرا اين كتاب در اين اواخر پيدا و چاپ شده است .
دوران عالى فقه و سطح خارج را از محضر فقه بارع استاد معروف مرحوم ميرزا ابوالحسن بجنوردى استفاده كرده بود و برجستگى ايشان را مى ستود و او را استاد مسلم فقه و فلسفه و مى دانست . جزاينكه مى فرمود مرحوم سيد ابوالحسن اصفهانى مرجع معروف ايشان را از تدريس فلسفه منع مى كرد و ايشان ( مرحوم بجنوردى ) امر او را اطاعت مى نمود .