چكيده مقاله
به سبب اهميت بحث عرفان در دوران كنونى ، مقاله حاضر تهيه گرديده است و از آن جايى كه يكى از شخصيت هاى بارز عرفان مرحوم آقا سيد على قاضى مى باشند لذا در اين مقاله با رويكرد شخصيت و روش سلوكى ايشان سعى شده تا گوشه اى از شخصيت و روش و سفارشات ايشان را معرفى نماييم .
شخص عارف در سلوك خود سه ارتباط دارد :
ارتباط با خداى خويش
ارتباط با خويش و معرفت نفس
ارتباط با خلق خدا
در هر سه رابطه سالك بايد معارفى را كسب كند كه در اين مسير مىبايست :
الف ) فقط هدف خود را وصول به هستى آفرين قرار دهد و در برابر ظواهر بى اعتنا گردد .
ب ) استقامت در راه داشته باشد .
ج ) در اين راه نياز به استاد دارد .
د ) ذكر مداوم داشته باشد .
و ) معارف از نامحرمان حفظ نمايد و اسرار را جز به محرمان باز نگويد .
ه ) در نهايت از خود شناخت پيدا كرده و معرفت نفس پيدا كند چرا كه « من عرف نفسه فقد عرف ربّه » .
پس از كسب آگاهى هاى لازم سالك در زمينه ى عمل كردن به معرف كسب شده مىبايست :
مقيد به آداب شرع باشد .
قرائت قرآن داشته و با قرآن مانوس باشد .
اقامهى نماز شب و تهجّد و سحر خيزى داشته باشد .
از اذكار و اوقات ويژهى اذكار بهره مند شود .
با اهل بيت عليهمالسلام ارتباط داشته و به آنها توسل نمايد .
و در زمينهى ارتباط با خلق از نظرگاه روش برخورد با مسايل اجتماعى موضوع را از 3 منظر بررسى ميكنيم :
الف ) ارتباط سالك با مسايل دنيوى .