در لسان مبارك معصومين عليهم السلام كه در اوج حشر حبّى قرار دارند فهميد آنجا كه امام سجاد عليه السلام در مناجات با خداوند منان با تضرع و زارى ميگويد :
لَوْ قَرَنْتَنِى بِالْأَصْفَادِ وَ مَنَعْتَنِى سَيبَكَ مِنْ بَينِ الْأَشْهَادِ وَ دَلَلْتَ عَلَى فَضَائِحِى عُيونَ الْعِبَادِ وَ أَمَرْتَ بِى إِلَى النَّارِ . . . لَاخَرَجَ حُبُّكَ مِنْ قَلْبِى أَنَا لَاأَنْسَى أَيادِيكَ عِنْدِى . ( مصباح المتهجد و سلاح المتعبد ، ج 2 ، ص : 590 و الإقبال بالأعمال الحسنة ، ج 1 ، ص : 167 ) خدايا اگر مرا به غل و زنجير كشى و از مراحم خود در بين گواهان محروم سازى و چشمان بندگانت را به رسوايى هاى من بينا سازى و به من امر كنى كه در آتش بروم . . . محبت تو از فلبم بيرون نمىرود و عطاها و بخششهايت را فراموش نمىكنم .
سالكى كه هميشه با ياد محبوب ، عمر خود را مى گذراند به بالاترين هدفى كه به دنبال آن است نايل شده است و بالاتر از اين ، آن است كه لذتى را گرامى تر از اين نمى داند كه تمام هستى و مايملك خود را صرف اين هدف گرانبها نمايد براى اينكه به ياد خداى تعالى بودن ، دل و قلب او را روشن كرده و سالك زمانيكه اين نورانيت در باطن او شعله ور شده در درياى محبت او غرق خواهد شد و لحظه به لحظه جذبات الهى در روح و باطن او سرازير مىشود .
آيت الله قاضى رحمه الله عارف واقعى و سالك حقيقى بود كه عبادات و بندگى و اذكار و اوراد را در هم آميخته و تمام رفتار خود را براى رضاى محبوب در مرحله عمل پياده نموده و در جهت انجام امر و نهى او ، زندگى را به سر منزل مقصود رسانده است به طورى كه در زندگى سلوكى او هيچ يك از احوال و اعمال او ، در مسير غير حقتعالى و به غير ياد او صورت نگرفته است . حتى در سختيهايى كه در زندگى او و خانوادهاش ايجاد ميشد اين حال عاشقانه كه در نيايش و راز و نياز او خود را جلوه ميداد در او نقصى پيدا نمىشد براى اينكه او حقيقت صدق و راستى را در معركهى عشقبازى با محبوب نمايان كرده است و معشوق هم به همين خاطر لذت ذكر و انس و همنشينى با خود را به او عنايت كرده است . علامهى طباطبايى رحمه الله در حالات استاد گرانقدر خود كه در بلاها و سختىها نيز از ياد محبوب غافل نمىشد مىگويد :
رفتم مسجد كوفه ، ديدم مرحوم قاضى و همهى خانوادهاش تب كردهاند و مريض هستند هنگام نماز شد على آقا قاضى طبق معمول در اول وقت به نماز ايستاد و بعد از نماز عشاء آنچنان با توجه كامل آيه شريفه آمن الرسول را تلاوت مىفرمود كه مثل اينكه هيچ مشكلى
مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى) — صفحه 366
پدیدآورندگان: جمعى از نويسندگان
ص۳۶۶