مسأله 1856 - اگر در شهر انسان ، سيد مستحقى نباشد و احتمال هم ندهد كه پيدا شود يا نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن نباشد ، بايد خمس را به شهر ديگر ببرد و به مستحق برساند و مىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد . و اگر خمس از بين برود ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده ، بايد عوض آن را بدهد و اگر كوتاهى نكرده ، چيزى بر او واجب نيست .
مسأله 1857 - هرگاه در شهر خودش مستحقى نباشد ولى احتمال دهد كه پيدا شود اگر چه نگهدارى خمس تا پيدا شدن مستحق ممكن باشد مىتواند خمس را به شهر ديگر ببرد و چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكند و تلف شود ، نبايد چيزى بدهد ولى نمىتواند مخارج بردن آن را از خمس بردارد .
مسأله 1858 - اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، باز هم مىتواند خمس را به شهر ديگر ببرد و به مستحق برساند ولى مخارج بردن آن را بايد از خودش بدهد و در صورتى كه خمس از بين برود اگر چه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد ضامن است .
مسأله 1859 - اگر به اذن حاكم شرع خمس را به شهر ديگر ببرد ، و از بين برود لازم نيست دوباره خمس بدهد و همچنين است اگر به كسى بدهد كه از طرف حاكم شرع وكيل بوده كه خمس را بگيرد و از آن شهر به شهر ديگر ببرد .
مسأله 1860 - اگر خمس را از خود مال ندهد و از جنس ديگر بدهد ، بايد به قيمت واقعى آن جنس حساب كند و چنانچه گرانتر از قيمت حساب كند اگر چه مستحق به آن قيمت راضى شده باشد بايد مقدارى را كه زياد حساب كرده بدهد .
مسأله 1861 - كسى كه از مستحق طلبكار است و مىخواهد طلب خود را بابت خمس حساب كند بنابر احتياط واجب بايد خمس را به او بدهد و بعد مستحق بابت بدهى خود به او برگرداند .
مسأله 1862 - مستحق نمىتواند خمس را بگيرد و به مالك ببخشد ، ولى كسى كه مقدار زيادى خمس بدهكار است و فقير شده و مىخواهد مديون اهل خمس نباشد اگر مستحق راضى شود كه خمس را از او بگيرد و به او ببخشد اشكال ندارد ولى در اين گونه موارد احتياط آن است كه آن كسى كه خمس را مىبخشد در شأن او آن مقدار بخشش
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحه 328
پدیدآورندگان: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص۳۲۸