آنچه براى روزهدار مكروه است
مسأله 1668 - چند چيز براى روزهدار مكروه است و از آن جمله است : دوا ريختن به چشم و سرمه كشيدن در صورتى كه مزه يا بوى آن به حلق برسد ، انجام دادن هر كارى كه مانند خون گرفتن و حمام رفتن باعث ضعف مىشود ، انفيه كشيدن اگر نداند كه به حلق مىرسد و اگر بداند به حلق مىرسد جايز نيست ، بو كردن گياههاى معطر ، نشستن زن در آب ، استعمال شياف ، تر كردن لباسى كه در بدن است ، كشيدن دندان و هر كارى كه به واسطه آن از دهان خون بيايد ، مسواك كردن به چوبِ تر ، بىجهت آب در دهان كردن و بهتر است چيز ديگر غير از آب هم بىجهت در دهان نكند اگر چه دليل بر كراهت نداريم . و نيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى زن خود را ببوسد يا كارى كند كه شهوت خود را به حركت آورد . و اگر به قصد بيرون آمدن منى باشد روزهء او باطل مىشود .
جاهايى كه قضا و كفاره واجب است
مسأله 1669 - اگر در روزه رمضان عمداً قى كند يا در شب جنب شود و به تفصيلى كه در مسأله 1641 گفته شد بيدار شود و دوباره بخوابد و تا اذان صبح بيدار نشود فقط بايد قضاى آن روز را بگيرد . ولى اگر كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند عمداً انجام دهد ، در صورتى كه مىدانسته آن كار روزه را باطل مىكند قضا و كفاره بر او واجب مىشود .
مسأله 1670 - اگر به واسطه ندانستن مسأله كارى انجام دهد كه روزه را باطل مىكند چنانچه مىتوانسته مسأله را ياد بگيرد بنابر احتياط كفاره بر او واجب مىشود و اگر نمىتوانسته مسأله را ياد بگيرد كفاره بر او واجب نيست ، و اگر مىتوانسته مسأله را ياد بگيرد ولى اصلًا التفات به آن مسأله پيش نيامده تا سؤال كند نيز كفاره بر او واجب نيست .
كفاره روزه
مسأله 1671 - كسى كه كفاره روزه رمضان بر او واجب است بايد يك بنده آزاد كند يا به دستورى كه در مسأله بعد گفته مىشود دو ماه روزه بگيرد يا شصت فقير را سير كند