4 - دروغ بستن به خدا و پيغمبر ( ص )
مسأله 1607 - اگر روزهدار به گفتن يا به نوشتن يا به اشاره و مانند اينها به خدا و پيغمبران و جانشينان عمداً نسبت دروغ بدهد اگر چه فوراً بگويد دروغ گفتم يا توبه كند بنابر احتياط واجب روزه او باطل است و احتياط واجب آن است كه به حضرت زهرا سلام الله عليها هم نسبت دروغ ندهد .
مسأله 1608 - اگر بخواهد خبرى را كه نمىداند راست است يا دروغ نقل كند بنابر احتياط واجب بايد از كسى كه آن خبر را گفته يا از كتابى كه آن خبر در آن نوشته شده نقل نمايد .
مسأله 1609 - اگر چيزى را به اعتقاد اينكه راست است از قول خدا يا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل كند و بعد بفهمد دروغ بوده روزهاش باطل نمىشود .
مسأله 1610 - اگر بداند دروغ بستن به خدا و پيغمبر روزه را باطل مىكند و چيزى را كه مىداند دروغ است به آنان نسبت دهد و بعداً بفهمد آنچه را كه گفته راست بوده احتياط واجب آن است كه روزه را تمام كند و قضاى آن را هم بجا آورد .
مسأله 1611 - اگر دروغى را كه ديگرى ساخته عمداً به خدا و پيغمبر و جانشينان پيغمبر نسبت دهد روزهاش باطل مىشود ولى اگر از قول كسى نقل كند اشكال ندارد در صورتى كه از قول او اخبار به واقع ظاهر نباشد و معلوم باشد كه نقل از قول دروغگو است .
مسأله 1612 - اگر از روزهدار بپرسند كه آيا پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم چنين مطلبى فرمودهاند و او جايى كه در جواب بايد بگويد : ( نه ) عمداً بگويد : ( بلى ) يا جايى كه بايد بگويد : ( بلى ) عمداً بگويد : ( نه ) ، روزهاش باطل مىشود .
مسأله 1613 - اگر از قول خدا يا پيغمبر حرف راستى را بگويد بعد بگويد دروغ گفتم يا در شب دروغى را به آنان نسبت دهد و فرداى آن كه روزه مىباشد بگويد آنچه ديشب گفتم راست است روزهاش باطل مىشود .