مسأله 1512 - اگر انسان به گفته كسانى كه از روى قاعدهء علمى وقت گرفتن خورشيد يا ماه را مىدانند اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه گرفته است بنابر احتياط واجب بايد نماز آيات را بخواند و نيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه مىگيرد و فلان مقدار طول مىكشد و انسان به گفته آنان اطمينان پيدا كند بنابر احتياط واجب بايد به حرف آنان عمل نمايد مثلًا اگر بگويند آفتاب فلان ساعت شروع به باز شدن مىكند احتياطاً بايد نماز را تا آن وقت تأخير نيندازد .
مسأله 1513 - اگر بفهمد نماز آياتى كه خوانده باطل بوده بايد دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 1514 - اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب شود چنانچه براى هر دو نماز وقت دارد هر كدام را اول بخواند اشكال ندارد . و اگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد بايد اول آن را بخواند . و اگر وقت هر دو تنگ باشد بايد اول نماز يوميه را بخواند .
مسأله 1515 - اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ است چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد بايد آن را تمام كند بعد نماز آيات را بخواند و اگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد بايد آن را بشكند و اول نماز آيات ، بعد نماز يوميه را بجا آورد .
مسأله 1516 - اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ است بايد نماز آيات را رها كند و مشغول نماز يوميه شود و بعد از آنكه نماز را تمام كرد پيش از انجام كارى كه نماز را به هم بزند بقيه نماز آيات را از همان جا كه رها كرده بخواند .
مسأله 1517 - اگر در حال حيض يا نفاس زن آفتاب يا ماه بگيرد نماز آيات در آن حال بر او واجب نيست ولى بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بجا آورد و نيز اگر زلزله يا رعد و برق و مانند اينها اتفاق بيفتد احتياط واجب آن است كه بعد از پاك شدن نماز آيات را بخواند .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 274
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٧٤