مسأله 1412 - حاضر نشدن به نماز جماعت از روى بىاعتنايى جايز نيست و سزاوار نيست كه انسان بدون عذر نماز جماعت را ترك كند .
مسأله 1413 - مستحب است انسان صبر كند كه نماز را به جماعت بخواند و نماز جماعت از نماز اول وقت كه فرادى يعنى تنها خوانده شود بهتر است و نيز نماز جماعتى را كه مختصر بخوانند از نماز فرادى كه آن را طول بدهند بهتر مىباشد .
مسأله 1414 - وقتى كه جماعت برپا مىشود مستحب است كسى كه نمازش را فرادى خوانده دوباره با جماعت بخواند و اگر بعد بفهمد كه نماز اولش باطل بوده نماز دوم او كافى است .
مسأله 1415 - اگر امام يا مأموم بخواهد نمازى را كه به جماعت خوانده دوباره با جماعت بخواند اشكال دارد .
مسأله 1416 - كسى كه در نماز وسواس دارد و فقط در صورتى كه نماز را با جماعت بخواند از وسواس راحت مىشود بايد نماز را با جماعت بخواند .
مسأله 1417 - اگر پدر يا مادر به فرزند خود امر كند كه نماز را به جماعت بخواند در صورتى واجب است كه ترك آن موجب اذيت آنان شود .
مسأله 1418 - نماز مستحب را نمىشود به جماعت خواند مگر نماز استسقاء كه براى آمدن باران مىخوانند و نمازى كه واجب بوده و به جهتى مستحب شده است مانند نماز عيد فطر و قربان كه در زمان امام عليه السلام واجب بوده و به واسطه غايب شدن ايشان مستحب مىباشد .
مسأله 1419 - موقعى كه امام جماعت نماز يوميه مىخواند هر كدام از نمازهاى يوميه را مىشود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز يوميهاش را احتياطاً دوباره مىخواند اقتدا كردن به او اشكال دارد و احتياط واجب ترك آن است .
مسأله 1420 - اگر امام جماعت قضاى نماز يوميه خود يا كس ديگر را كه فوت آن يقينى باشد مىخواند مىشود به او اقتدا كرد ولى اگر نماز خود يا كس ديگر را احتياطاً قضا مىكند اقتداى به او صحيح نيست .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 259
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٥٩