اول - آنكه در بين نماز سهواً حرف بزند .
دوم - جايى كه نبايد نماز را سلام دهد مثلًا در ركعت اول سهواً سلام بدهد .
سوم - آنكه يك سجده را فراموش كند .
چهارم - آنكه تشهد را فراموش كند .
پنجم - آنكه در نماز چهار ركعتى بعد از سجده دوم شك كند كه چهار ركعت خوانده يا پنج ركعت و نيز اگر در جايى كه بايد بايستد مثلًا موقع خواندن حمد و سوره اشتباهاً بنشيند يا در جايى كه بايد بنشيند مثلًا موقع خواندن تشهد اشتباهاً بايستد ، بنابر احتياط واجب بايد دو سجده سهو بجا آورد ، بلكه براى هر چيزى كه در نماز اشتباهاً كم يا زياد كند احتياط واجب آن است كه دو سجده سهو بنمايد و احكام اين چند صورت در مسائل آينده گفته مىشود .
مسأله 1248 - اگر انسان اشتباهاً يا به خيال اينكه نمازش تمام شده حرف بزند بايد دو سجده سهو بجا آورد .
مسأله 1249 - براى حرفى كه از آه كشيدن و سرفه پيدا مىشود سجده سهو واجب نيست ولى اگر مثلًا سهواً آخ يا آه بگويد بايد سجده سهو نمايد .
مسأله 1250 - اگر چيزى را كه غلط خوانده دوباره به طور صحيح بخواند براى دوباره خواندن آن سجده سهو واجب نيست .
مسأله 1251 - اگر در نماز سهواً مدتى حرف بزند چه تمام آنها يك مرتبه حساب شود يا يكى حساب نشود دو سجده سهو تنها بعد از نماز كافى است و حكم يك سهو طولانى را دارد اگر چه احتياط مستحب آن است كه اگر يك مرتبه بيشتر حساب شود براى هر يك دو سجده سهو بجا آورد .
مسأله 1252 - اگر سهواً تسبيحات اربعه را نگويد يا دو مرتبه يا بيشتر از سه مرتبه بگويد بنابر احتياط واجب بايد بعد از نماز دو سجده سهو بجا آورد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 229
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٢٩