به طرفى كه وظيفه اوست بنا بگذارد بعد گمانش به طرف ديگر برود بايد همان طرف را بگيرد و نماز را تمام كند .
مسأله 1215 - كسى كه نمىداند گمانش به يك طرف بيشتر است ، يا هر دو طرف در نظر او مساوى است ، بايد به دستور شك عمل كند .
مسأله 1216 - اگر بعد از نماز بداند كه در بين نماز حال ترديدى داشته كه مثلًا دو ركعت خوانده يا سه ركعت و بنا را بر سه گذاشته ولى نداند كه گمانش به خواندن سه ركعت بوده يا هر دو طرف در نظر او مساوى بوده مستحب است نماز احتياط را بخواند .
مسأله 1217 - اگر موقعى كه تشهد مىخواند يا بعد از ايستادن شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه و در همان موقع يكى از شكهايى كه اگر بعد از تمام شدن دو سجده اتفاق بيفتد صحيح مىباشد براى او پيش آيد ، مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت چنانچه به دستور آن شك عمل كند نمازش صحيح است .
مسأله 1218 - اگر پيش از آنكه مشغول تشهد شود يا پيش از ايستادن شك كند كه دو سجده را بجا آورده يا نه و در همان موقع يكى از شكهايى كه بعد از تمام شدن دو سجده صحيح است برايش پيش آيد نماز باطل است .
مسأله 1219 - اگر موقعى كه ايستاده بين سه و چهار يا بين سه و چهار و پنج شك كند و يادش بيايد كه دو سجده از ركعت پيش بجا نياورده نمازش باطل است .
مسأله 1220 - اگر شك او از بين برود و شك ديگرى برايش پيش آيد مثلًا اول شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت بعد شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت بايد به دستور شك دوم عمل نمايد .
مسأله 1221 - اگر بعد از نماز شك كند كه در نماز مثلًا بين دو و چهار شك كرده يا بين سه و چهار احتياط واجب آن است كه به دستور هر دو عمل كند و نماز را هم دوباره بخواند .
مسأله 1222 - اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز شكى براى او پيش آمده ولى نداند از شكهاى باطل بوده يا از شكهاى صحيح ، و اگر از شكهاى صحيح بوده كدام قسم آن
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 224
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٢٤